مکتوباتِ زن آقا...☫
前往频道在 Telegram
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
显示更多未指定国家未指定类别
239
订阅者
无数据24 小时
-37 天
-530 天
帖子存档
هزار عباس اگر میداشت تقدیم علی میکرد؛
نخوان امالبنین او را که امالعارفین بوده .
04 12月 2025, 05:24
تمنا از علی همصحبتی با اوست خود ورنه
شفاعت می کند پیش از علی امالبنین ما را..
04 12月 2025, 03:44
Repost from فآش
میگویند عدهای از انقلابیون به سراغ شهید بهشتی رفتند و گفتند:«حالا که «مرگ بر شاه» همهگیر شده؛ شعار جدید بدیم. «شاه زنازاده است، خمینی آزاده است.» (بهشتی) آشفته شده بود. گفت: رضاخان ازدواج کرده، این شعار حرام است. از پلکان حرام که نمیشود به بام سعادت حلال رسید.
03 12月 2025, 13:01
از تو برد عباس میراث وفــا و عشق را
تا که شد سقــا و پرچــمدار یــا امالبنــین
03 12月 2025, 12:48
Repost from گلچین روزگار
ایکاش یه حامد کاشانی جیبی داشتم موقع غیظ بیرونش میآوردم کظم میکرد
Hafez 📬
01 12月 2025, 18:11
از خراباتِ بقیع تا به خدا راهی نیست
همت باده کشان از لبِ جام حسنع است
28 11月 2025, 15:14
دوستان؛
اون غضروفهای اضافیتون که برای روز مبادا تو یخچال نگهداری میکنید رو،
زحمت بکشید دوباره بذارید سرِ جاش—
ترند برگشته!
27 11月 2025, 18:01
Repost from عجم علوی | مهدی مولایی
چقدر آقا امشب «پدر» بود. در موعد سالانه دیدار با بچهها که هم را ندیدند، پیام جداگانه برایشان فرستاد. سلام بچهها؛ همیشه پشت هم باشید. کسی جدایتان نکند ها. مراقب باشید زیاده اسراف نکنید. از دولتتان خوب حمایت کنید. بچهها عبادت و یاد خدا جزو برنامههایتان باشد ها. آسیب و موفقیت را باهم ببینید. اگر کسی زیر گوشتان خواند که آسیبهای مادی که در جنگ دیدیم از آسیبهای صهیونیستها بیشتر بود، باور نکنید. من مطلعتر از دیگرانم. فکت ناگفته استفاده آمریکا از زیردریایی درجنگ را که کسی تاامروز نگفته بود، میگویم که باور کنید از سر اطلاع با شما حرف میزنم. چاقوکشها آمدند بزنند، کتک خوردند. راستی بچهها، گفتم که برای باران و امنیت هم حسابی دعا کنید؟
27 11月 2025, 13:57
چقدر این خواهر موجودِ قشنگیه؛
چقدر خواهر نباشه زندگی آدم لنگه..
26 11月 2025, 15:08
همین فضایِ سبزِ عاقبتبخیر شده…
بخاطر همین روضهها،
اسمش شد بوستانِ حضرت فاطمه.
22 11月 2025, 04:15
این شبها که روضهی فاطمیه شروع میشه…
یهو انگار پرت میشم به بچگیم.
به همون فضای سبز جلوی خونهی پدربزرگم؛
جایی که ما بچهها با کلی ذوق میرفتیم فرش مینداختیم، کفشا رو جفت میکردیم،
و سر اینکه کی چای رو ببره، با هم مسابقه داشتیم.
اونموقع فکر میکردم هرکی چای میبره جلو، یه قدم نزدیکتره به حضرت زهرا…
پدربزرگم همیشه جلوی در میایستاد؛
با احترام و دستبهسینه.
طوری خوشآمد میگفت که حس میکردی تو مهمون خودِ حضرت زهرا هستی، نه مهمون خونهش.
مادربزرگمم کنار دستش بود، همونطور مرتب و مهربون، مثل همیشه.
و قشنگیش اینه که…
هنوزم همینجوریه.
هنوزم پدربزرگم تو همین فضای سبز روضه میگیره.
هنوزم همون صدا، همون بو، همون حالوهوا…
فقط ما بزرگ شدیم، موهای پدربزرگم سفیدتر شده و مادربزرگم شکستهتر.
ولی احترامشون به مهمونا، عشقشون به حضرت زهرا، همونیه که بود.
این شبها که میشینم تو روضه،
یهو دلم میره عقب…
میرم همون بچگیها، همون شبا که همهچی سادهتر بود، دلمون صافتر بود.
انگار یه چیزی ته دلم میگه:
«این خونه سالهاس برای همین روضهها نگه داشته شده…»
فاطمیه که میاد، روضهی پدربزرگم فقط یه مجلس نیست؛
یه دره که باز میشه به همهی خاطرات قشنگ بچگیم…
به همهی چیزایی که هنوزم با یادش آروم میشم.
22 11月 2025, 04:09
