362
订阅者
-224 小时
-57 天
-3130 天
帖子存档
361
Repost from ℓιcσтιc
نامه‌ای مینویسم، مختصر و کوتاه، تا با وزش باد های شهریوری، برسد به دست پری کوچکی که در بوته های بلوبری جا خوش کرده و ملیح می‌خندد.
سلام پری، حالت چطور است؟ سرما‌خوردگی تابستانی‌ات خوب شد؟ یا که هنوز با بینی گرفته و پیچیده در پتو، خود را درون مبل کوچک کنار شومینه پنهان کرده‌ای و این نامه را در تنهایی می‌خوانی؟ گورگ پری آنطرف ها نیست؟ اگر نیست، پس کجاست؟
این روز هارا چگونه گذراندی؟ در کنار سنجابک های کوچکی که از طرف من آمده بودند و احوالت را می‌پرسیدند؟ یا که در خانه و در گوشه‌ی تخت و تنهایی؟ حواست بود که در خود جمع نشوی و اگر نیاز داشتی کمک بخواهی یا که دوباره خود را در غارت حبس نمودی؟
پریِ قشنگم، این نامه‌ای که برایت نوشته‌ام را دوست بدار، که دوست داشتن این نامه معادل با دوست داشتن خودت می‌شود. خودت را دوست بدار، از خودت مراقبت کن، و از افراد بد دوری کن. سعی نکن که با بی‌ادبان هم خوب رفتار کنی.
اگر این روزگار و غربت بر تو جفا کرد، بدان. که از دور هوایت را دارم. حواسم به توست، و ریز به ریز نگاهت می‌کنم تا مبادا خود را به باو فراموشی بسپاری. تو عزیز هستی و دوست داشتنی.
پس این را آویزه‌ی گوش های زیبایت بکن که من اینجا هستم. هر زمان که خواستی با تو صحبت می‌کنم و گوش شنوایی می‌شوم که نیاز داری؛ آغوش گرمی که دلت را آرام کند، و شانه‌ی مستحکمی که تکیه‌گاه امنت شود. پس از خودت، از جسمت، از روحت، و از قلب پاکت نگهداری کن چرا که فقط یمدانه از تو وجود دارد.
دوست دارت،
ماتیلدا
برای پریِ کوچک و مهربانه که با لبخندش گل ها شکوفا می‌شوند و با غمش، ابر ها گریان.
