labyrinth

ON MY WAY

اقا نتونستم مقاومت کنم اینارم گوش میدم اوناهم دوباره گوش میدم

این پیام رو فوروارد کنید تا من بر اساس وایبتون بهتون یکی از آهنگ های آلبوم جدید گریسی ابرامز رو بدم💘

همین الان میفرستم جواب هاشو

daughter from hell the knife what if it's right men like you i claimed them in june 17th, let's see if i chose the right ones or not

آلبوم گریسی رو هروقت به بقیه تایما ریلیز شد و کیفیتای جالبش اومد گوش میکنم

‏مثلاً وقتی داریم تو تنهایی‌مون از شدت غم یا اضطراب سکته می‌کنیم حداقل یک نفر تو این دنیا احساسش کنه و به دادمون برسه. : پابلو آیمار

دختره اینطوریه که نه من مخالف این رژیمم و بعد می‌ره هیئت برای کسکلک و عکس گرفتن و استوری کردن و الان که باید از جنوب حرف بزنه لال شده

منتظر چی اید؟ برید روز مارو به اکساتون تبریک بگید

روز جهانی مار رو به مهندسین صنایع علوم تحقیقات ورودی ۴۰۴ تبریک میگم

روز جهانی مار رو به بزرگ‌ترین پرورشگاه مار در خاورمیانه (آستین‌هام) تبریک می‌گم. @worldsmoments

خدا بهشون صبر بده الهی بمیرم

این وسط اکسپلورمم شده جنوب، ایران، مراسم خاکسپاری مادر عمو پورنگ

بله رفتم گیتارم رو برداشتم و سوگند به عاشقان ایران رو زدم و زار زار گریه کردم چون هیچکار دیگه ای ازم برنمیاد

چقدر بی‌وجدان، بی‌شرف، روان‌پریش و حقیر باید باشی که این رو ببینی و بغض نکنی و دلت آتیش نگیره؟

یک بلندگو به من بدید و من خط اول رو فریاد میزنم

حتی نمیتونم نفس بکشم انقدر که عصبانیم، شما نمیدونید پروسه نهایی و کنکور چقدر سخته، چطور ذره ذره شیره وجود بچه هارو میگیره، چطور تا یک سال بعد بدنشون واکنش میده به استرسی که توی اون دوران کشیدن، من هنوز که هنوزه استرس کنکور و نهایی روم مونده، این بیچاره ها هم باید گرمارو تحمل کنن، هم استرس امتحانو، هم توقع خانواده و معلم و مدرسه و هزارتا درد دیگه رو، هم جنگ و صدای انفجاری که خبر میده هرلحظه ممکنه نفر بعدی که اسیب میبینه تو باشی

یک روز با همین مردم عزیز و شریف جنوب میایم سر قبرتون و تا نفس آخر کل میکشیم و میرقصیم

دانش آموز جنوبی وصیت نامه نوشته. دانش آموز جنوبی قبل رفتن به جلسه امتحان نهایی وصیت نامه نوشته، دانش آموز جنوبی با احتمال اینکه ممکنه برنگرده میره سر جلسه، دانش آموز جنوبی درحالی که میدونه هر ثانیه بیرون از خونه بودن براش یه تهدید جدیه میره سر جلسه چون براش زحمت کشیده و آینده‌ش به اون سوالا و امتحان کوفتی وابسته‌ست، دانش آموز جنوبی به امید روزای بهتر میره سر اون جلسه با اینکه داره تو جهنم ترین روزای ممکن زندگی میکنه، دانش آموز جنوبی نصف روز برق نداره و نصف روزم صدای پدافند و انفجار میشنوه و با وجود تمام استرس و ترومای حاصل از اونها باز میره سر جلسه و میجنگه و میجنگه که یه روز بتونه خودش رو نجات بده، چقدر دیگه از وضعیت دانش‌آموز جنوبی و مردم شریف جنوب باید بگیم تا بفهمید؟ چقدر باید بگیم تا بفهمید کسایی که باید بخاطرشون ضجه بزنید و خودتون رو تیکه پاره کنید و عصبانی باشید مردم جنوب عزیز خودمون هستن؟