labyrinth

به من داد ۱۳

گیتاریست وسطِ اساتید رو می‌بینید؟

میدونید چی میگم؟

این چند روز یه حال عجیبی داشت درحد "تو هیچوقت نرفتی لب جاده تا انتظارو بفهمی"

بوی نزدیک شدن و صمیمیت میاد پنیک میکنم

من دیگه صد مطمئنم آدم تاکسیک و ۹۳۹۲۹۱۹۱۹۱ درصد اویدنت رابطه منم

امروز دارم واسه زندگی خودم میجنگم محتوا ندارم

مثلا فرض کنید بیست نفر دورهم می‌نشستیم تو سلف کتابخونه و بچه ها باهم حرف می‌زدن و من درعین حال که گوش می‌دادم می‌نوشتم

دلم برای ژورنال تایم دانشگاه تنگ شده

whatever mama says.

حرف زدن با آدما برای اولین بار دوحالت داره یا خیلی راحت و آسون پیش میره یا یجوری حس خفگی بهت میدن کا دلت میخواد فرار کنی

جز دختر خانومیا که قربونشون برم

پسر من واقعا دیگه قابلیت آشنا شدن با آدما رو از دست دادم

"چشم من، چشم من به اونجا بود، پشت اون کوه بلند اما دست سرنوشت، سر راه یه چاله کند."