𝒰𝓃𝒶 𝒹ℴ𝓃𝓃𝒶 𝓃ℯ𝓁 𝓈ℴℊ𝓃ℴ

دیشب رفتم یه پیتزا فروشی... بچه‌ها وای... خود خود رسپی پیتزای ایتالیایی رو داشت... مردم مردم...قلبم گرفت..انقدر که زیبا پیتزا رو آماده کرد.. اسمش vivaldi pizzeria house...:) البته من اردبیل رفتم و خب اسمش تو اردبیل Romana pizza

فردا باز هم به تو فکر می‌کنم

ساغر غلامی رو می‌بینم و آتیش می‌گیرم.

قرار نیست همیشه مبارزه خشم و جنگیدن باشه. گاهی مبارزه زنده موندن و هنر تولید کردنه.

فقط دوست دارم به صدای تپیدن قلبم گوش بدم. من با هیچ‌چیزی آرامش نمی‌گیرم جز صدای تپیدن قلبم. یا احساس کردن نفس‌هام.

فکر نکنید کسی که امید داره کمتر از شما درد می‌کشه. نه. هیچ‌کسی در این خاک نمی‌تونه دردها رو‌ مقایسه کنه.

نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده برام. شدیدا به بقا فکر می‌کنم. اگر چندسال پیش بود واقعا بدون آرامش‌بخش زنده نمی‌موندم‌ امروز.

باورم نمی‌شه ولی دارم سعی می‌کنم مراقب خودم باشم تا امید در من نمیره. شاید خودخواهانه‌ست در شرایطی که هستیم ولی می‌خوام زنده بمونم. این اشتباهه؟ ولی واقعا دارم به زنده موندن فکر می‌کنم. گریه می‌کنم، غمگینم، خشمگینم. ولی می‌دونم دوست دارم زنده بمونم.

امروز رو نه. شاید فردا آره و بعدش دوباره نه. ولی امید نمی‌میره تا وقتی زنده‌ایم. چون انسان تا وقتی هنوز زنده‌ست و قلبش می‌تپه یعنی امید داره.

نمیتونم‌بیام تلگرام...

بسه...

چهار ستون‌بدنم داره میلرزه...از شدت ترس...غم...

نمیتونم...

دارم‌ خفه میشم از این اخبار ها...

خورشید اگه میدونست قراره سه جوونو بکشه هیچوقت طلوع‌‌نمیکرد !

آره....آره داره نگامون‌میکنه...

رها...رها قلبم پر از غمه‌رها... منم‌همینطور...غمگینم...