Charandiyat | چرندیات

تنهاییم شبیه تنهاییِ ظهرای بچگیم شده، وقتایی که همه می‌خوابیدن و من خوابم نمی‌برد،آدما بودن اما نبودن.

‏حتی نمیتونم توضیح بدم که چی داره بهم می‌گذره.

یک ماه گذشت... ولی من دیگه آدم یک ماه قبل نیستم. نه روحیم مثل اون موقعه نه انگیزم مثل اون موقعه نه خوشحال بودنم مثل اون موقعه نه تمرکزم مثل اون موقعه نه بیرون رفتنم مثل اون موقعه هیچ چیز مثل اون موقعه نیست🖤.

احساس میکنم اینکه قابلیت استوری تلگرام واسه کاربرهای ایرانی آنلاک شد واسه اینه که دلشون سوخته گفتن اینا که همه جوره بگا رفتن بذار اینو بدیم بهشون.

‏ما به این دنیا نیومدیم که نماد مقاومت باشیم؛ ما اومده بودیم که عاشق بشیم، سفر بریم و شب‌ها راحت بخوابیم.

برای زندگی کردن در این گوشه دنیا، آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد

سیمین دانشور

گواهینامه تانک کی میدن؟ اونموقع خبرم کنید!

نذر کردم گر از این غم به در آیم روزی تا در میکده شادان و غزل خوان بروم...

گریبان میگیرد روزی خونی که ریخته شد امان از روزی که مادر بر جنازه فرزند رقص کند….

وضعیت آیکیوها وحشتناکه.

در وصف روحیه ی این روزهام باید از زبون خانم فروغ فرخزاد بگم: "در ظاهر روی پاهایم ایستاده‌ام، گاهی می‌خندم و گاهی گریه می‌کنم اما حقیقت این است که خسته هستم، می‌خواهم فرار کنم، می‌خواهم بروم و ناپدید شوم."

‏تنها ریزش اخیر موهای من بود.

‏خدایا ما را گرفتار آدم نفهم نکن.

تصاویر رد گلوله و ساچمه روی بدن انسان‌ها این روزها وحشتناک‌ترین چیزیه که می‌بینم🫠

‏این فقط یک ماه از 2026 بود.