Coconut diaries

آدم اگه از همون اول حسابو رو این بذاره که تنهاست و خودشه و خودش، دیگه حداقل بعدا حس ندیده شدن و وجود نداشتن نمی‌گیره.

چت جی‌پی‌تی امروز بهم یه جمله قشنگ داد: «همه لایق شنیدن حرف‌های من نیستن، حتی اگر مهربون بنظر برسن.»

نمی‌دونم زمان زود می‌گذره یا سر من زیادی شلوغه که به هیچ‌کاری نمی‌رسم.

دیروز داشتم کل روزو می‌چاییدم، امروز که یه پافر دو برابر هیکلم و جورابای پشمی بلند پوشیدم هوا گرمه:))) مسخره بابای کائنات هستم.

یکشنبه‌ها الویتم فقط توی دانشگاه وجود داشتنه، نه زیبا بنظر رسیدن.

بچه‌ها گفته بودم مامانم خیلی عسله؟ میمیرم براش واقعا.

درس دارم پس هستم.

خرید میکنم پس هستم.

Fav spot.

آدم باید بدونه که داره چه سبک زندگی‌ای رو انتخاب می‌کنه و اون سبک قراره چه پیامد‌ها و محدودیت‌هایی براش داشته باشه. مشکل از جایی شروع می‌شه که وقتی کل عمرت رو دنبال عقاید روشن‌فکری دویدی یهو تصمیم می‌گیری با آدم‌هایی بُر بخوری که طرز فکرشون هزار فرسخ ازت فاصله داره و همین باعث می‌شه شروع کنن به قضاوت کردنت با عینک دیدگاه خودشون!

متاسفانه در برهه‌ای از زمان هستیم که دیگه مشکلمون هم نونه، هم آب و هم برق، آقای علی عظیمی.

برای تو که نقطه اتصالم به جهانی✨

آدم گاهی نیاز داره بدونه که نبودنش چیزی از جهان کم می‌کنه.

من توی تصمیم‌ گرفتن خوب نیستم و همیشه تصمیمات سختی جلوی روم قرار می‌گیره.

کاش هیچوقت آدمی مجبور نبود خونه‌اشو ترک کنه. بغضی‌ام.

تراپیستم همیشه می‌گه رفتار آدما رو شخصی‌سازی نکنم. یعنی فکر نکنم اگه کسی رفتاری می‌کنه به‌خاطر اینه که من کار اشتباهی کردم. اما من الان مچ خودم رو درحالی گرفتم که داشتم فکر می‌کردم نکنه دوستم از من ناراحته که با اون یکی دوستم گرم و صمیمی صحبت نکرده؟!!

ببینید خودمم نمیدونم دارم چیکار میکنم ولی میدونم که هیچوقت پول ندارم!

نیازمند یه گلدن رتریورم که اسمشو کارامل بذارم.