For evermore

با هر کی صحبت کردم راجع به این موضوع که آیا شبارو بیشتر دوست داری یا روزارو غالبا با جواب شب مواجه میشدم. برای من قشنگی روز با تاریکیای شب قابل قیاس نبود. بخاطر همین هم هستش که بیشتر روزا پیش از غروب برمیگردم خونه. این چند روز تمامی تلاشم این بود شب ها بیرون باشم، تجربه متفاوتی بود، و توی این بازه از زندگیم به تفاوت های اینچنینی نیاز داشتم. راستش هنوز هم برام قابل لمس نیست این میزان از علاقه به شب و فلسفه هایی که آدما راجع به آرامش شب میبافن.

تا حالا تو کل عمرم خط ۴ مترو رو انقدر خلوت ندیده بودم

دیروز عصر حوالی ساعت ۶ یه فرش کوچولو پهن کردم کف بالکن، نشستم کتاب خوندم و غروب رو تماشا کردم. هوا که تاریک شده بود نرفتم داخل همینجوری از نویز سفید صدای خیابون داشتم لذت میبردم. همین لحظات کوچولو که باعث میشن چنگ بزنم به زندگی و هنوز حس کنم که زنده‌م.

تلاش میکنم، صرفا بخاطر اینکه ته قلبم جایی بتونم ادعا کنم که من تلاشم رو کردم، حتی اگر نشد.

اینکه هفته هاست که مثل خفاش ها تو خونه میمونم و پرده هارم سر تا سر میکشم هم دلیلی بر این نیست که تلاش نکنم شرایط رو ذره ای هم که شده قابل تحمل ترش بکنم

دیشب این رو یادم رفت بنویسم، اینکه روزی بد شروع میشه دلیلی بر این نیستش که روز رو بد تموم کنیم

The chorus of the song goes like:

And I won't beg But if you need me Just turn around Just turn around

And I saw a tweet mentioning that every time he starts to sing the "I won't beg" part, he kneels down and that exactly shows how my logic and my emotions are in a nonstop fight.

The other day I picked out this postcard from a batch of them and something about it just felt good. Had to paint my own version of it, we had figs at home so…

کلی بخوام بگم شرایط روحی جالبی نیست این اواخر، زنگ زدم خونه حداقل خودمو بکشم بیرون از این وضعیت کسی جواب نداد نیم ساعت دیگه دوباره زنگ زدم باز کسی برنداشت. یادم افتاد مامان قرار بود بره عروسی، یکم پیش دیدم زنگ زدن از خونه، ایهان بود از بازی برگشته بود قبل قطع کردن با اون خواهشی که توی صدای بچگونه‌ش بود گفت داداش تو هم با بابا بیا این اخر هفته دیگه… یه رستوران جدید پیدا کردم دوتایی بریم و همین بیشتر شکستتم

دالی پارتون فوت شده :(

جامعه ای که توش زندگی میکنیم صرفا مرز بین سنین مختلف رو داره کمرنگ تر میکنه هممون به یه اندازه بدبختیم شکرخدا

ولی من خیلی برای این که این جمله ‌رو بگم بچه‌م هنوز

بزرگتر که میشی دیگه وقت یسری ذوق ها رو کمتر پیدا میکنی من همیشه از پنجره حوالی غروب که به نور گرک میتابید توی اتاق، سعی میکردم تا نوره هنوز هست نگاش کنم و از لحظه لذت ببرم…

ولی واقعا به عنوان آلبوم اولش خیلی خیلی کار موفقی ساخته.

یک مشکلی که هست اینه که سایز چاپ آف ست ایرانی بزرگتر از چاپ اصلیه ولی خب بسی خوشحالم از اینکه بالاخره جمع شدن هر چهارتا