علی راشدی - یادداشت‌ها

این چالش رو منم داشتم همیشه 🤔 به همین خاطر گذاشتم شاید چالش فکری شما هم باشه منبعش : توی لینکدین دیدم که یکی از فیسبوک نقل کرده بود :))

استاد، من كتابهاى زيادى خوانده ام اما بيشترشان را فراموش كرده‌ام، پس فايده‌ى خواندن چيست؟ اين يرسش شاگردى كنجكاو بود از استادش، استاد پاسخى نداد، فقط در سكوت به او نگاه كرد چند روز بعد، كنار رودخانه‌اى نشسته بودند بيرمرد ناکهان كفت: تشنه‌ام، برايم كمى آب بياور اما با آن آبكش قديمى كه آنجاست. شاگرد متعجب شد درخواست عجيبى بود چطور می‌شد با آبكش پر از سوراخ، آب آورد؟ اما جرئت نكرد مخالفت كند آبكش را برداشت و تلاش كرد. يـكبارـ. دوبار... بارها و بارها .. سريعتر دويد، زاويه‌اش را عوض كرد، حتى سعى كرد سوراخ‌ها را با انگشت‌هايش بپوشاند هیچكدام كارساز نشد، نتوانست حتى يك قطره آب نگه دارد. خسته و نااميد، آبكش را كنار پاى استاد انداخت و گفت، متأسفه نتوانستم، غيرممكن بود... استاد با مهربانی به او نگريست و گفت: تو شكست نخوردى، به آبكش نكاه كن شاگرد نگاه انداخت. و چيزى ديد. آبكش قديمى و سياه و كثيف، حالا مى درخشيد، أب، هرجند در آن نمانده بود، اما بارها و بارها از أن گذشته و شسته بودش تا براق شده بود. استاد ادامه داد. خواندن هم همينگونه است مهم نيست اگر هر جزئيات را به خاطر نسپارى، مهم نيست اگر دانسته‌هايت مثل آب از ذهنت بيرون مي روند.. زيرا در هنگام خواندن، ذهنت تازه می‌شود، روحت نيرو مى‌گیرد افكارت نفس مى كشند، و حتى اگر بلافاصله متوجه نشوى، درونت در حال دگرگونى است...

درود به دوستان عزیزم 365datascience.com استفاده از کورس هاش رو رایگان کرده و خیلی دوره های جذابی داره حتما سر بزنید و استفاده کنید ❤️

هر آن چیز که سخت و استوار است روزی دود می‌شود و به هوا می رود