🌊𝒏𝒂𝒗𝒚 𝒃𝒍𝒖𝒆⚓️

از بیمِ رقیب، جست و جویت نکنم وز طعنِ حسود، گفت‌و گویت نکنم لب بستم و از پای نِشستم، اما این را نتوان که آرزویت نکنم #اثیرالدین_اخسیکتی @Navy_blue_s 🌊

در آن دوری و بدحالی نبودم از رُخت خالی به دل می‌دیدمت وز جان سلامت می‌فرستادم سزد کز خونِ من نقشی بر آرد لعلِ پیروزت که من بر دُرجِ دل مُهری به جز مِهرِ تو ننهادم به جز دامِ سرِ زلفت که آرامِ دلِ سایه است به بندی تن نخواهد داد هرگز جانِ آزادم #هوشنگ_ابتهاج @Navy_blue_s 🌊

بهار با تو بودن ها چه شد؟ پاییز دلتنگی است کجایی صبح من؟ شام ملال انگیز دلتنگی است #سجاد_سامانی @Navy_blue_s 🌊

نمیدونم این چه جور ویروسیه که هر روزی که میگذره دارم بدتر میشم.

دنبال بهانه باشید که از آدم‌ها تعریف کنید، چون ندیدن ویژگی های مثبت یک نوع کوری است. @Navy_blue_s 🌊

یادتون باشه هیچکس از چیزهای مثبت خالی نیست، فقط با ما فرق داره.‌ @Navy_blue_s 🌊

آدم ها بیخودی عصبانی نمیشن، یا غم خیلی زیاد دارند، یا نگرانی خیلی زیاد، یا شرم خیلی زیاد. پ.ن: از کارگاه زندگی پایدار @Navy_blue_s 🌊

دیده از اشک و لب از آه و دل از داغ پُر است عشق در هر گذری رنگ دگر می‌ریزد #صائب_تبریزی @Navy_blue_s 🌊

نارفیقانم چه آسان انگِ بی‌دردی زدند تا که پنهان‌ شد به لبخندی، پریشان‌حالی‌ام #سجاد_رشیدی‌پور @Navy_blue_s 🌊

حریصی، ظالمی، بی‌منطقی، دنبال آزاری تو هم فهمیده‌ای من عاشقم، فهمیده‌ای، آری به غیر از سال‌ها دلتنگی و تشویش و بی‌خوابی مگر چیزی میان ماست؟ حاشا کن که حق داری تو معروفی به زیبایی و مغروری به یکتایی شبیه من ولی هستند انسان‌های بسیاری من از عشقت نوشتم سال‌ها، شد دفتر شعری تو تنها دفتر شعر من و در دست اغیاری بگو، عیبی ندارد، شکوه کن از عشق، طوری نیست اگر مانند من هرشب تو هم تا صبح بیداری… 囧

«آدم از کسانی که دوست‌شان دارد، توقع (بجا یا نابجا) دارد. توقع‌های برآورده نشده، موجب گلایه می‌شود. اما از جایی به بعد، از یکی کمتر و کمتر گلایه می‌کنی. تا روزی می‌رسد که گلایه‌ها تمام می‌شود. بعد می‌بینی از او توقعی هم نداری. آن روز می‌فهمی که آن فرد را از دست داده‌ای. تمام.» #ابراهیم_سلطانی @Navy_blue_s 🌊

+من که آروم سرمتو زدم چرا گریه میکنی؟ -.... ×واسه اون نیست، دلش پره...

تا حالا با لباس مدرسه نرفته بودم درمانگاه، که قفل اینم باز شد.

روی این قفل نوشتند دعا می‌خواهد من سپردم به خودش؛ هرچه خدا می‌خواهد رفتنت، اولِ طوفانِ نفس‌تنگی‌هاست بنشین؛ شهر دلش باز هوا می‌خواهد کشتیِ نوحِ دلت قدر دلم جا دارد؟ در امان بودنِ من، اذن تو را می‌خواهد یوسف! از من نگذر، شهر مرا ترک نکن شهر ما چند نفر کور و گدا می‌خواهد؟ رفته‌ام چون دل ایوب به راهِ دل دوست تا ببینم که دلت باز چه‌ها می‌خواهد از خداوند تو را خواسته‌ام، با این حال من سپردم به خودش؛ هرچه خدا می‌خواهد... #امیر_سهرابی

شب‌ها. شب‌ها، این شب‌های پر خوف هولناک. شب‌هایی که هر ثانیه‌اش، هر دمش، شب‌هاست. این شبِ شبِ شبِ شب. این شب‌های غمزده. - عباس نعلبندیان؛ وصال در وادی هفتم

ولی اون لحظه‌ای که احساس میکنی واقعیت با تصوراتت خیلی متفاوته...

غروب جمعه شد در کوچه حتی رهگذر هم نیست دلم می‌گیرد اما کَس سراغ از ما نمی‌گیرد...