• ملکوت •

● من ار زآن که گردم به مستی هلاک به آیین مستان بریدم به خاک به تابوتی از چوب تاکم کنید به راه خرابات خاکم کنید به آب خرابات غسلم دهید پس آنگاه بر دوش مستم نهید مریزید بر گور من جز شراب میارید در ماتمم جز رباب ولیکن به شرطی که در مرگ من ننالد به جز مطرب و چنگ زن تو خود حافظا سر ز مستی متاب که سلطان نخواهد خراج از خراب • منسوب به حافظ ●

طفلک اسماعیل خویی!!! قبلا درباره‌اش نوشتم، اما به خودم قول داده‌ام که یبکار برایش مفصل بنویسم. چقدر آزاده بود ... خاک بر او مهربان باشد.

الله اکبر این چه پنجه ای است که بر تار میزند؟ این چه حجره ای است که چنین ناله میکند؟ که از پشت این کیفیت بدِ صدا، از این خش خشی که حاصلِ تبدیلِ صفحه گرام است، هنوز در دل و جان چنین نافذ است و آتش به جان می‌زند؟ الله اکبر، این چه پنجه ای است، این چه حنجره است؟ این چه سوز است که وقتی از سینه برمیخیزد و از حنجره عبور میکند، گویی اولین جایی که آتش میزند، همان حنجره است. آیا داوود نبی دارد مناجات میکند که چنین آتش در وجود می آورد؟ 😭😭😭 واقعا از شنیدن این فایل به وجد آمدم و ادای احترامی درویش خان و طاهرزاده نمودم. @malakuot

● زان می‌نگرم به چشم سر در صورت کز عالم معنی است اثر در صورت این عالم صورت است و ما در صُوَریم معنی نتوان دید مگر در صورت • اوحدالدین کرمانی ○

● حبّ و محبوب، هر دو یکی‌اند و از هم جدایی ندارند. عاشق و معشوق یکی‌اند و هر دو عشقی دارند بر یکدیگر.‌ اما عشقِ عاشق جان سوز بود، و عشقِ معشوق رخساره افروز بود. عشق؛ رخسارۀ معشوق را سرخ میکند، و رخسارۀ عاشق را زرد میکند. • معارف، بهاالدین ولد ●

• سیاه‌مشق هو غلام همت آنم که زیر چرخ کبود ز هرچه رنگ تعلق بگیرد آزاد است مشفه العبد المذنب الحقیر الفقیر غلامرضا غفر ذنوبه سنه ۱۲۸۹ - یاعلی‌مدداست @malakuot

گفتگوی پریسا و ژاله کاظمی(مجری) درباره موسیقی و نحوۀ کار پریسا. دیدگاه پریسا به موسیقی و اجراهایش بسیار جالب است، شنیده‌ام پریسا سرسپردۀ یکی از اهل کمال بوده و در اینجا گویی که یک سالک از سیر خویش در موسیقی سخن می‌گوید. و چه صوت دلنشینی دارد پریسا و آوایش گویی که از بهشت برمی‌خیزد و نه از سینه‌اش، بلکه صدر او خود بهشت است. ابن سینا در جوامع علم موسیقی مطلبی درباره علت دل‌انگیزی موسیقی بیان می‌کند که خلاصه‌اش این است که چون نغمه در خیال شنونده جمع میشود، از اجتماع آن و ترکیبی که نفس از آن حاصل میکند بهجت‌مند می‌شود و سر لذت از موسیقی این است که صوت چون می‌آید گویی به یکباره، نفس زیارتی با صوت می‌کند و چون می‌رود نفس از هجر آن در عذاب می‌شود و چون دوباره ادامه می‌یابد نفس از بازیابی آن احساس خوشی میکند، چرا که صوت ممتد نیست و بریده بریده در نفس جمع می‌گردد و چون ترکیب ریتم و تالیف نغمات به زیبایی انجام می‌شود، نفس از آن بهجت می‌یابد. @malakuot

اگر دوستان علاقه‌مندی دارید، معرفی نمایید، ان‌شاالله دوره بسیار خوبی خواهد بود...

شجره‌نامه سلسله نقشبندی: مقدمه مصحح قدسیه ص ٩٩ همانطور که در پاورقی اشاره شده خطوط نقطه‌چین نشانه بهره روحانی است و نه معاصرت ، تلمذ و اخذ ولایت به صورت معمول