ته سیگار؛

تلاش نکن عزیزم، اون شبی که تا صبح به خاطرت گریه کردم مُردی.

برو اگه تنها بهتری، منو نبر از یادت ولی :)

حتی اگر یک روز نباشم از خاکِ من گلی می‌روید که بویِ تو را میدهد.

شاید حق من نبوده شادی اصلا.

اگه بدون اینکه یه شب تو بغلت بخوابم بمیرم چی؟

اشکال نداره حداقل الان فهمیدیم "من بیشترِ" کی واقعی بود.

تلافیش بمونه واسه شبی که فهمیدی هیچکس مثل من دوست نداره.

‏واقعاً خوشحالم که یه بار بیشتر زندگی نمی‌کنم چون واقعاً نمی‌تونم این گوه رو دوبار انجام بدم.

حالمو از آهنگام بپرس، بقیه هیچی ازم نمیدونن.

این روزا تنها کاری که باید بکنم زنده موندنه.

از اون حس متنفرم که چیزی رو میبینی و قلبت میشکنه ولی باید همونجا بشینی و وانمود کنی که اصلا واست مهم نیست.

روز دختر رو به اون پسری که از ما دخترا پرنسس‌تره تبریک می‌گم.

احساساتم ممه نبود که بخوای باهاش بازی کنی.

حساس بودن گاهی برام خجالت آوره. مثلا چطور باید بهت بگم که ناراحت شدم چون انرژیت یکمی متفاوت بود و همین باعث شد احساس کنم خواستنی نیستم؟

‏بعضی وقتا خیلی اذیتم میکنی ولی فداسرت، من حتی اگه بخوامم نمیتونم ازت ناراحت بمونم.

من از لحاظ روحی نیاز دارم برم. مهم نیست کجا. مهم نیست برای چی. فقط می‌خوام برم. برم و دور بشم. برم و نباشم.

این دکمه لفت دادن از زندگی کجاست دوستان؟

‏دیگه پیام نده، دیگه دنبالش نرو، دیگه براش نجنگ، بسه دیگه به خودت رحم کن.

گور پدر هرکی که باعث شه فکر کنی کاش یکی دیگه یا یه جور دیگه بودی.