DefendRojava دفاع از روژآوا

از روژاوا تا ایران، گیسوانت جوانه‌گاهِ مقاومت، مبارزه و امید می‌شود؛ به سبزیِ آینده‌ای روشن که در راه است. #DefendRojava #RojavaIsNotAnlone

از روژاوا تا ایران، گیسوانت جوانه‌گاهِ مقاومت، مبارزه و امید می‌شود؛ به سبزیِ آینده‌ای روشن که در راه است. #DefendRojava #RojavaIsNotAnlone

◽️گیسوی بافته شده در فرهنگ و فولکلور کردی دارای جنبه‌های زیبایی‌شناسانه است. در سال‌های اخیر و در میان جنبش آزادی زنان کورد نماد کنش‌گری و بعدی آزادیخواهانه دارد. #DefendRojava #jinjiyanazadi

#DefendRojava #jinjiyanazadi

از تهران خونین تا روژآوا... حمایت مردم ایران و روژهلات کردستان از مقاومت روژآوا. #DefendRojava #jinjiyanazadi

راهپیمایی هزاران نفر در سلیمانیه در حمایت از مقاومت روژآوا. #DefendRojava #jinjiyanazadi

#DefendRojava #jinjiyanazadi

#DefendRojava #jinjiyanazadi

◽️بگذار که تنیده شدن گیسوانت بر تن ستم نغمه ای از جان خواند. بخواند از گیسوان بُرده به دستان حرامی ستم بگذار که نغمه‌های گیسوان زنانه‌ات پایه‌های دستان به ستم آغشته را به بند کشد بگذار که جهان از گیسوانت بشنود بشنود نغمه‌های آزادی که در گیسوانت تنیده #DefendRojava #jinjiyanazadi

#DefendRojava #jinjiyanazadi #KeziyeRumetê

◽️برای گیسوانت که در دست تاریکی‌ست.... زهرآگین در تلاطم این امواج پریشان چه سیاه روییده بر تن هزاره‌ها مردک با خودش چه فکر کرده؟ گیسوان در دست کدام وقاحت را به دوئل فرا می‌خواند؟ سیاه گیسوانت روشنای این مقاومت است مردک با خودش چه فکر کرده؟ اینک دختران امید می‌بافند مرگ از این سرا رخت بربسته... گیسوان به بهارآغشته در خیابان‌ها "رقصی چنین میانه‌ی میدانم آرزوست" ... مردک با خودش چه فکر کرده؟ وان گیسوان که ترنم زندگیست مدوسا وار طناب دارش ‌می‌شود... در این سرما بگذار حرارتت بسوزاند این تاریخ را تاریک ایستاده است مردک با خودش چه فکر کرده؟ نفرت این جویبار دریایی‌ست طوفانی بگذار گیسوانت را ببرند مگر ندیدی رفقایت در تونل‌ها گیسوان خود را بریدند روزی با خردل... روزی هم با چاقو چه دشمن‌ها دارد این گیسوان والا تر از زیبایی اما رقص زیر باران است... به رفقایت بگو گیسوانت رمز پیروزیست رها می‌شود روزی... ✍️هیمن ئالان #DefendRojava #jinjiyanazadi

#DefendRojava #jinjiyanazadi

🔸ترس از آن‌که گیسوی بریده‌شده از شمشیر بُرنده‌تر باشد. اما نمی‌دانند گیسو را می‌توان برید، اما کرامت را نه. بافت را می‌توان گشود، اما روایت را نه. گیسوان آن زن، اکنون در بادهای روژآوا ادامه یافته‌اند؛ در دست‌های دخترانی که هنوز می‌بافند، در سوگندهایی که هنوز ادا می‌شود، در مادرانی که هنوز می‌گویند: «به گیسوانم قسم…» و شاید بزرگ‌ترین شکست جلادان همین است: این‌که گیسویی که بریدند، به پرچم بدل شد. #jinjiyanazadi #DefendRojava

در فرهنگ کوردستان، گیسو تنها رشته‌ای از مو نیست؛ ریسمانی‌ست میان زمین و حافظه، میان تن و تاریخ، میان زن و جهان. گیسوان بافته‌شده، زبان خاموش مادران‌اند. هر بافت، روایت است؛ روایتِ صبر در کوهستان، روایتِ انتظار در تبعید، روایتِ ایستادن، وقتی جهان فرو می‌ریزد. دستِ مادری که گیسو می‌بافد، در حقیقت زمان را مهار می‌کند؛ آشوب را منظم می‌سازد و درد را به زیبایی بدل می‌کند. در کوردستان، گیسو کرامت دارد. چنان‌که به نامش سوگند می‌خورند: «به گیسوان مادرم» و این سوگند، نه استعاره است و نه اغراق؛ سوگند به حقیقتی‌ست که پیش از قانون بوده و فراتر از قدرت. سوگند به مادری که زندگی را از دل مرگ عبور داده و هنوز ایستاده است. گیسو در این جغرافیا، امر خصوصی نیست؛ امری جمعی است. همان‌گونه که درد جمعی است، و آزادی نیز. و اکنون وقتی گیسوان بافته‌شده‌ی یک زنِ مبارز روژآوا پس از شهادتش بریده می‌شود، این تنها بریدن مو نیست. این تلاشی‌ست برای بریدن معنا. برای شکستن پیوند میان زن و افق، میان مقاومت و حافظه. آنان که گیسو را پس از شهادت می‌برند، می‌دانند چه می‌کنند. این خشونتِ کور نیست؛ این ترس است. #jinjiyanazadi #DefendRojava

#jinjiyanazadi #DefendRojava #RojavaIsNotAlone