مُبهَم🎶

کوفتتت

22:22

چون بیش از حد صبوری، گمان کردند که هیچ چیز را احساس نمی‌کنی.

اشکا خشک میشن، اما غم غرقت میکنه.

یه روز میشکنن غم هامون میخندن روزامون:)

زندگی کن بی کینه ، مهم نیست کی میره...

پس جهنم اینه! هرگز به این شکل درباره‌اش فكر نمی‌كردم یادتون هست؛ گوگرد، آتیش، سیخ...آه! عجب حرف‌های مضحكی سال‌ها در مغزمان فرو کردند، احتیاجی به سیخ نیست حالا فهمیدم؛ جهنم همان زندگی اجباری با احمق‌های اطرافه.

شدم درختی که دل بسته به تبر.

کیرمو بخور🤣

:)

هر جا که عشق هست، جفا و وفا یکی استـ

جوان ز حادثه ای پیر میشود گاهی...

بر لب هایم خنده های پر از بغض میرقصند...

از خدا خواستم دوباره مثل قبل بخندم و شاد باشم تورو ازم گرفت🙂

وقتی واسه یکی تعریفش می‌کنی و تازه می‌فهمی آدمایی که قبلا دوسشون داشتی چقد بهت آسیب زدن:

انگار همیشه چیزی در درونم گم‌ شده‌ و نیست. همیشه بخشی از وجودم دلتنگه؛ دلتنگِ مکان‌ها، آدم‌ها و یا احساساتی که شاید حتی هیچ‌وقت ملاقاتشون نکردم.