مُبهَم🎶

عزیزم تو خط چشم نیستی که هی ادامه بدم تا درست شی.

اپدیتی از وضعیت:

(:

بعضی وقتا یه حرفای خیلی خیلی کوچولو بی ارزش از جانبش ادمو به اعماق فکر میبره

‏و چه خوب بود که آدمی می‌توانست وقتی درد و مصیبتی دارد، ماه‌ها بخوابد و چندین ماه بعد، آسوده و تازه نفس از خواب برخیزد. اما هیچکس نمی‌تواند چنین کاری بکند؛ باید بیدار ماند و درد کشید و با دردهای خود کنار آمد.

آن قدر دلتنگ‌ام که حتی اگر صدایت را بشنوم، همان را بغل می‌کنم.

تمام جانم تکه‌تکه شد تا قلبم حقیقتی را بپذیرد که مدت‌ها پیش عقل آن را دریافته بود.

شاید وقتی ناراحتم و غم دارم نتونم بخندم ولی یادم نمیره تو همه کار کردی که خوشحالم کنی.

00:00

:)

جمعه‌های پاییز از همه‌‌ی جمعه‌های سال جمعه‌ترن.

ما میتونیم از همونجایی که زَخم خوردیم باز هم جَوونه بزنیم.

حتی قبل از اینکه همو بشناسیم مثلِ الان غریبه نبودیم.

بی آنکه بخواهم تمام شدی، همانطور که بی آنکه بخواهم تمام من شده بودی.

من همونی‌ام که دلم نمیاد کسی ازم دلخور باشه و بخوابه ولی خودم هرشب با هزاران فکر و ناراحتی خوابم میبره.

درد دارد خوردن‌ زخم‌ از نمک‌ پرورده‌ای

من فقط به جنبه‌های خوب انسان‌ها توجه می‌کنم از آنجایی که خودم بی عیب و ‌نقص نیستم، علاقه ای به کشف خطاهای دیگران ندارم!