Prism Gallery

مکان‌های امن برای پناه‌گیری ● فضاهای داخلی و بدون پنجره مثل سالن‌های مطالعه، راهروهای داخلی و سلف‌ها (به‌خصوص آن‌هایی که پنجره ندارند یا شیشه مقاوم دارند). ● راه‌پله‌های عمیق یا زیرزمین‌های نزدیک محل استقرار. ● اتاق‌های داخلی خوابگاه که فاقد پنجره و دیوار خارجی هستند (در صورت نبودن گزینه بهتر). 🟠مکان‌هایی که باید از آن‌ها دوری کنید 🚫 پشت‌بام و کنار پنجره‌ها 🚫 فضاهای نزدیک به دیوارهای خارجی 🚫 طبقات خیلی بالا یا همکف خوابگاه 🚫 بالکن و مکان‌هایی که جلوی آن‌ها باز است 🔴نکات ایمنی هنگام بحران ● آرامش خود را حفظ کرده و بی‌دلیل جا‌به‌جا نشوید. ● کیف اضطراری آماده داشته باشید: شامل مدارک شناسایی، داروهای ضروری، آب، خوراکی سبک و شارژر همراه. ● از پنجره دوری کنید و از موبایل فقط در صورت نیاز استفاده کنید. ● اگر در بیرون ساختمان هستید، سریعاً به مکان امن داخل ساختمان بروید.

اینجا قبرستان هوش و استعداد است حاجی آقا صادق هدایت

Claire Martin📷 گویی تَن تنها ظرفی است برای مرئی کردنِ زخم‌هایی که پیش از تولد وجود داشته‌اند.

این تصویر متعلق به سردر کلیسای سنت پانکراس در منطقه Aups فرانسه است. درج شعار جمهوری بر روی یک کلیسا به قانون جدایی دین از سیاست (لائیسیته) در سال ۱۹۰۵ بازمی‌گردد که پس از آن، این عبارات بر سردر بسیاری از اماکن مذهبی که متعلق به دولت بودند، نوشته شد.

داس ، چکش ، عمامه / ۵۷ تمامه

این تازه رقصِ ماس،ببین جنگمون چیه؟!

هرکسی که الان دوستم باشه،تا ابد دوستِ من می‌مونه.

📸

به من قول بده که پس از مرگم فقط دوستانم بر جنازه من حاضر شوند و مردم فضول و کنجکاو دیگر آنجا نباشند. مواظب باش که کشیش یا کس دیگر بر کنار گور من سخنان بیهوده و دروغ نگوید، زیرا در آن هنگام من توانایی دفاع از خویشتن را ندارم. بگذار تا مانند یک بت پرست خالص به گور روم. (وصیت نیچه به خواهرش)

تو این ترک مسلمان‌ها رو به عنوان "لشکر موش‌ها" (legion of rats)، مهاجمان تاریخی، کودک‌آزار، برده‌دار و سازنده‌ی امپراتوری از روی نفرت توصیف می‌کنه. بعد دعوت به نابودی کامل‌شون می‌کنه.

یکی از ضد اسلام ترین بندهای حال حاضر دنیا.

Just Javid Shah

🎨«پرتره - سرِ پسر» (Self-Portrait – Boy's Head) است که با نام «آخرالزمان» (Apocalypse) نیز شناخته می‌شود. این اثر توسط گوستاو گووزدکی (Gustaw Gwozdecki)، هنرمند لهستانی (۱۸۸۰–۱۹۳۵)، خلق شده است. تاریخ خلق اثر در حدود سال ۱۹۰۴ میلادی کشیده شده است. نسخه اصلی این اثر در موزه ملی کراکوف در لهستان نگهداری می‌شود. @PrismGallery

کعبه‌ی سیاه دوباره آتیش گرفته، کافرا نابودش کردن، این توده‌ی بی‌ارزش رو خورد کردن. امامو سنگسار کن چون کفر گفته، چیزای اسلامی رو نجس کن، این فلسفه ی عقب‌مونده رو نابود کن. جمجمه‌های خالی رو بشکن، از خریت خلاصشون کن. مومنا رو شکنجه بده، اسم پیامبر رو از تاریخ پاک کن. کتابخونه‌های چرند رو آتیش بزن، جیغ زندانی‌ها شنیده نمی‌شه، هیچی از اون پرده‌ی سنگی درنمیاد. دود از دور میاد بالا، همه چیز تبخیر می‌شه، هوا رو با دود اسلام مسموم کن. مسجدا یکی‌یکی غیبشون می‌زنه، با خجالت تو آتیش پاک‌کننده می‌افتن. پیروزی بزرگ بالاخره رسید، شعله‌های قرمز آسمون شب رو روشن کردن. گرما سنگای گنده رو آب می‌کنه، فلزا ذوب می‌شن، هلال و ستاره کثیف شدن. مرد اشک می‌ریزه وقتی فرهنگش می‌سوزه، دود داره مسخره‌ش می‌کنه، همه ناامید شدن، دیگه الله تو ذهنشون نیست.