𝙐𝙏𝙊𝙋𝙄𝘼

دادم دیگه Fuck عدالت زیر خاک به دنیا باختم من مهم نی که داور کیه بیتام منفیه احساس میکنم کارم گیره باز من از اولم فرق میکردم با بقیه پیدام نمیکنن تو این پله‌ها مسیر انگار حداقل بهم بگو راه‌حل چیه انقدر بالا پایین دویدم زخمی‌ئه پام زخمی که بسته نشد با بخیه.

ندیدم هیچ راهی برای فرارم انگار هر کار کنم باز بی‌قرارم انگار همه رفتن هیچی ندارم انگار تنها آدم این قطارم دراما رو نمیخوام چرا آرومه اینجا.؟

یه مرده ی متحرکم از اینجا به بعد نبود زمین جای بدیی ولی الان بهم ریخته شبیه حال من دارم برای ادامه دلیلای کمی میدونم نی آینده از قدیما بهتر منو از اینجا ببر.

برم بالا بیام پایین چه فرقی داره آدم کجا بمیره انتخاب سخته با اینکه آخر هر دوتاش یکیه چه فرقی داره از هر طرف بخونی دردو باز یکیه هر طبقه یه اتاق داره هر اتاق یه کینه کاش خودش میومد میکرد درو وا ببینه خودش بیاد ببینه حال بدمو باحالیه برای بیرون رفتن ندارم هنو راهی دیگه.

نه شیطانی وجود داره نه فرشته این دنیا هم جهنمه هم بهشته از اولش معلومه ته قصه مرگ. یرو میکنیم همه حسش.

من از نخوابیدن خستم کابوسام هرجا میرم هستن باید از هیچی نترسم عین اینه برنمیاد کاری از دستم همه چی به خودم بستگی داره عشق خوب نیست چون وابستگی داره میخوام برم این رمز نمیزاره سیناپس‌های سبز نمیزاره.

من براش جنگیدم ولی ختا رفت تیرم هی تنها بد میرم تو مرام بد بینم نداشتم هیچ ترسی فراتر بیشتر هرچی بدی کردم من شدم هی سنگ تر از قبل میادش به سختی نفسم کل دنیا بستس دستم تکون نخوردیم ما شبیه مترسک.