H

تا همیشه میتونم برای زندگی نکرده برای آرزوهاشون برای خانواده‌هاشون غمگین بمونم

به‌راستی عزیز من، چقدر شجاع بودید، چقدر جسور بودید، چقدر رویا داشتید، چقدر پرشور بودید، چقدر امید داشتید، چقدر آرزو داشتید، چقدر شریف بودید.

انگار تو دلم دارن رخت می‌شورن.

درسته هیچ کدومتونو نمیشناختم ولی واستون خیلی گریه کردم.

خواهیم دید چه می‌شود

نور، بالاخره راه خودش رو پیدا می‌کنه.

تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی، نه چون نخواستی، چون نمی‌شد. چون گاهی علی‌رغم همه تلاش‌هات، نمی‌تونی بعضی چیزها رو تغییر بدی.

کاش می‌شد همیشه بارون بیاد

F–k ’em though, I did this all by myself Matter fact, I ain’t never asked no one for help And that’s why I don’t pick up my phone when it rings

تو آنجا تجمع می‌کنی من اینجا گریه می‌کنم.

فرزند ایران و جان فدای میهن. این جمله به چهل هزار تیکه تبدیلم می‌کنه.