کافه دکلمه

من از دور دست ها آمده ام،  از مزارع گندم،  از کرت های جاری،  و از سرزمینی که آسمانش تنها دو پیراهن دارد،  روزها آبی می پوشد   و شبها پیراهنی بلند که تاب می خورد در رقص هزار و یک ستاره ی روشن.  من از دوردست ها آمده ام،  از کوچه های کودکی،  از شهر رنگین قصه های پدر در شبهای کشدار زمستان  و از چشمان هستی بخش مادرم که تمام مهربانیش را در نگاهش به من می بخشید!   

 صبح دوشنبه تون بخیر🌺🌺🌺

الهی ای بیننده ی نمازها ای پذیرنده ی نیازها

#شبت_خوش_کافه_دکلمه

     پیر شدیم و نفهمیدیم ... دوست داشتن ... ارزشش بیشتر از نبخشیدن اشتباهاتی است ... که مرتکب می شویم... پیر شدیم ... ولی هنوز راه درست زندگی کردن را ... پیدا نکرده ایم ... مدام از شانس و اقبالمان شاکی می شویم. جوانی را چه مفت ... با حرص خودن سر کردیم ...

‍ از کفر من تا دین تو راهی به جز تردید نیست دلخوش به فانوسم نکن، اینجا مگر خورشید نیست با حس ویرانی بیا تا بشکند دیوار من چیزی نگفتن بهتر از تکرار طوطی وار من بی جستجو ایمان ما از جنس عادت می شود حتی عبادت بی عمل وهم سعادت می شود با عشق آنسوی خطر جائی برای ترس نیست در انتهای موعظه دیگر مجال درس نیست کافر اگر عاشق شود بی پرده مومن می شود چیزی شبیه معجزه با عشق ممکن می شود

سادگی ام را ،یکرنگی ام را پای حماقتم نگذار؛انتخاب کرده ام که ساده باشم و دیگران را دور نزنم

صبحدم مرغِ چمن با گلِ نوخاسته گفت ناز کم کن که در این باغ، بسی چون تو شکفت گل بخندید که از راست نرنجیم ولی هیچ عاشق سخنِ سخت به معشوق نگفت  

میخواهم فدای لبخندت شوم      

#شبتون_آروم