تراژد؎

گوشمان پر است از حرف های تکراریتان چیزی در شأنِ وجودِ از خواب و خوراک افتاده‌مان بگویید سربه‌نیست شده‌ایم و دم نزدیم از عرش به فرش رسیدن را جای تأمل نیست تنها میتوان گفت: روزگاریست بس غریب