آخَرِ شَب
الذهاب إلى القناة على Telegram
1 452
المشتركون
-824 ساعات
-467 أيام
-7430 أيام
أرشيف المشاركات
1 452
یکم دقت کردم و دیدم اخیراً همش توی شرایط اضطراری‌ام؛ هی یه چیزی هست که باید حلش کنم، یه چیزی که باید بهش برسم، یه چیزی که نباید ازش جا بمونم. انگار حتی وقتی هیچ اتفاقی نیفتاده، مغزم دنبال یه آتیشه که خاموشش کنه. لعنت به این همیشه آماده‌باش بودن. دلم یه مدت طولانی فقط یه زندگی معمولی می‌خواد؛ بدون اینکه هر روز حس کنم باید چیزی رو نجات بدم.
1 452
کسی که از آن همه ویرانی باقی مانده، لزوما از آن عبور نکرده؛ شاید فقط خودش را از میان خرابه‌ها جمع کرده و هنوز نمی‌داند کدام تکه‌اش آنجا جا مانده است.
1 452
من کسی را ندارم که از ازدست‌دادنم بترسد، شب‌ها از بی‌خبری‌ام خوابش نبرد یا کسی که نبودنم را پیش از خودم حس کند. برای همین هر وقت بخواهم، می‌توانم غیب شوم؛ بی‌آنکه جایی در زندگی کسی خالی بماند.
1 452
چطوری میشه...؟!
من از کاری که تو کردی آسیب دیدم و تو از واکنش من آسیب دیدی بنظرت این دوتا باهم یکین؟
تو مسئولیت رفتار خودتو قبول نمیکنی بعد واکنش منو قضاوت میکنی...؟
عجب...
