ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

رامشگری واژگان

رامشگری واژگان

الذهاب إلى القناة على Telegram

چنلِ قبلیم: @BlueSea_Moon -نتیجه‌ی رقصاندن قلمم روی کاغذ:) بات شناس: @Moon_See_bot بات ناشناس: http://t.me/HidennChat_bot?start=5487332935

إظهار المزيد
Buy Ad
194
المشتركون
-124 ساعات
-37 أيام
-1330 أيام
أرشيف المشاركات
این روزها «غم؟ بله، کم؟ نه» رو زندگی می‌کنم راستش رو بخواین.
16 نوفمبر, 11:44

13 نوفمبر, 14:25

13 نوفمبر, 14:11
13 نوفمبر, ~14:21

بیاین پرایوت.
04 نوفمبر, 12:02

آخ جون یه عالمه درس بخونم که دانشگاه قبول شم یه عالمه درس بخونم که مهاجرت کنم یه عالمه درس بخونم
27 أكتوبر, 13:49
13 نوفمبر, ~14:21

کاش آدم می‌تونست همه‌چیز رو بگه و دردش رو فریاد بزنه. ولی همیشه بخشی از درد و غمی که داریم فقط و فقط مال خودمونه و کسی نمی‌تونه اون بخش رو سبک‌تر یا قابل تحمل‌تر کنه چون در نهایت درد و غمِ ما چیزیه که خودمون باید باهاش روبه‌رو بشیم و باهاشون دست و پنجه نرم کنیم و این شاید یکی از ناحالب‌ترین ویژگی‌های انسان بودن باشه...
22 أكتوبر, 16:35

به نظرم اینکه بارِ وظیفه‌ی یه آدمِ دیگه رو روی دوش خودت حمل کنی خیلی سخته. اینکه بخوای نقشِ اون رو هم به دست بگیری چون یکی باید اوضاع رو جمع کنه غمگین‌ترین چیز ممکنه. اینکه تو، هم مجبور باشی، هم از ترس خیلی چیزها محکوم بشی به اینکه بارِ اضافی به دوش بکشی خیلی خیلی سخت‌تره...
22 أكتوبر, 16:31

Repost from N/a
photo content
21 أكتوبر, 13:49
22 أكتوبر, ~16:28

امشب هم شبِ جالبی نیست.
20 أكتوبر, 15:29

این قسمت واقعا منم. حرف‌های نگفته‌ی منه. اصلا آدم انگار وقتی کسی رو دوست داره دلش نمی‌خواد کسی بدی‌های اون طرف رو بدونه و اگه بدی‌هاش دیده بشه ما خودمون رو مقصر می‌دونیم بابتش...
20 أكتوبر, 07:43

اینجا حرف زدم رو دوست دارم، شاید بازم بیام و حرف بزنم...
16 أكتوبر, 16:02

و راستش رو بخواین اصلا خوب نیستم. سعی می‌کنم که خوب باشم، میگم و می‌خندم، روزهام رو می‌گذرونم، جلوی آدما عادی رفتار می‌کنم جوری که وقتی تو تنهاییم حالم بد میشه باورم نمیشه من اون آدم خندونِ صبح بودم. پرم، از همه‌چیز پرم. پرم از رویا، پرم از فکر، پرم از حس، پرم از دلتنگی، پرم از انتظار. هر طرف از زندگیم رو که نگاه می‌کنم انگار همه ازم یه انتظاری دارن که من از پسِ هیچ‌کدومشون برنیومدم. و راستش رو بخواین حتی اگه این مهم نباشه، چیزِ مهم اینه که من در درونِ خودم از خودم راضی نیستم‌. خیلی مهمه آدم از خودش راضی باشه، خیلی مهمه که خودش، تلاش‌هاش، افکارش، احساساتش و بقیه‌ی چیزهای مربوط به خودش رو درون خودش پذیرفته باشه و ازشون راضی باشه. اما من نیستم. هیچ‌جوره نیستم. حتی وقتی سعی می‌کنم که راضی باشم هم باز راضی نیستم. موضوع این نیست که من سخت می‌گیرم یا زیادی ایده‌آل‌گرام، موضوع اینه که من در پایین‌ترین توقعم از خودم هم، باز همچنان ناراضی‌ام. انگار هیچ‌چیزی نیست که بتونم نشونش بدم و بگم دیدین، یه چیزِ راضی کننده پیدا کردم‌. نه، هیچی نیست، تاریکیه. جلوی همه‌چیز یه ضربدر قرمزِ بزرگِ وحشتناک خورده که نمی‌دونم چجوری باید به یه تیکِ سبزِ جالب تبدیلش کرد. درسته خیلی چیزا هست که بابتشون ناراحتم ولی مهم‌ترین و اصلی‌ترین چیزی که فکر می‌کنم حال بدم بهش مربوطه، همین راضی نبودن از خودمه که من بلد نیستم چجوری از خودم راضی باشم...
16 أكتوبر, 15:56

راستش رو بخواین حرف واسه گفتن زیاد دارم ولی انقدر فکرم درگیره و همه‌چیز تو مغزم تو همدیگست که نمی‌تونم حرفام رو درست و منسجم به کسی بفهمونم. یک در هزار متنی که می‌نویسم قابل فهم میشه و از یه شاخه به اون شاخه نمی‌پرم...
16 أكتوبر, 15:48

آدم بعضی اوقات پر میشه از حرف‌هایی که مدت‌ها درونش سنگینی کردن. انگار که بعد یه مدت، تمام اون حرفایی که خوردی باعث میشن دیگه نتونی قدم از قدم برداری. بخاطر همینه که من هر کسی رو می‌بینم میگم حرفات رو نریز تو خودت. بعد یه مدت عادت می‌کنی آخه. به خوردن حرفات و این درمان نداره. من الان که دارم سعی می‌کنم حرفام رو نخورم هم باز نمیشه، چون ترکِ عادت موجع‌به مرضه. و اینکه از طرفی آدم‌ها به اینکه تو حرفات رو بخوری عادت می‌کنن، درست‌ترش اینکه به این عادت می‌کنن که تو چیزی نگی. و بعد، وقتی بخوای حرف بزنی، دعوایی ساخته میشه که دو برابر هیکلِ توعه و تو در برابرش می‌شکنی. بله، می‌شکنی. چون زندگی و آدم‌هاش همیشه با تو مهربون نیستن. همه با تو مهربون رفتار نمی‌کنن، یه سریا می‌شکوننت، انقدر راحت که تو حتی باورت نمیشه. بعضی‌ها خواسته و بعضی‌ها ناخواسته این کارو می‌کنن. و تو می‌مونی و تکه‌های شکسته‌ات و حرفایی که هنوز حتی ذره‌ای ازشون رو بیان نکردی. پس اگه داری این متن رو می‌خونی این رو به عنوان یه توصیه از من قبول کن که هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت حرفات رو نخوری. هر چقدر هم که سخت باشه تو حرفت رو بزن، با سکوت حتی اگه اوضاع آروم بشه، تو ناآروم میشی و هیچ‌چیز به ناآروم شدنت نمی‌ارزه...
16 أكتوبر, 15:47

خوشحالم که تو دوستِ قشنگِ منی😭🤍 مرسی بابت این شعر زیبا🥲
15 أكتوبر, 16:00
13 نوفمبر, ~14:23

Repost from N/a
با احترام. تقدیم می‌کنم به رامشگری واژگان. امیدوارم مورد پسندتون باشه🪽💚
15 أكتوبر, 14:37
13 نوفمبر, ~14:23

Repost from N/a
سلام. سلام. سلام. این پیام رو فوروارد کنید تا با انتخاب خودم، با صدای خودم براتون شعر بخونم و لطفاً اگر پرایوت هستید، لینکتون رو برام بفرستید🌿. پایان؟ هر موقع که خط خورد.
تا زمانی که شعرها رو نذاشتم، پاک نشه لطفا.
15 أكتوبر, 12:12
16 أكتوبر, ~15:47

Repost from N/a
درود. 🕯این اولین چالش دفترخانه جنایات ادبی بعد از مدت هاست. 🕯این پیام رو فوروارد کنید تا من شمارو به یک انقلاب در تاریخ تشب
درود. 🕯این اولین چالش دفترخانه جنایات ادبی بعد از مدت هاست. 🕯این پیام رو فوروارد کنید تا من شمارو به یک انقلاب در تاریخ تشبیه کنم.
12 أكتوبر, 13:49
22 أكتوبر, ~16:31

از اینکه چنلم تا این حد من رو نشون میده و از اینکه شما هم من رو فهمیدی خیلی خیلی خوشحالم. برداشت واقعا درستی داشتی...
12 أكتوبر, 13:32
14 أكتوبر, ~03:41

رامشگری واژگان از چنلت این حس رو می‌گیرم که آدمی هستی که هم دوست داره برای بقیه مفید باشه، هم هنوز داره می‌گرده تا بفهمه خودش دقیقا چی می‌خواد. از یه طرف برای آدم‌ها نصیحت می‌نویسی که خودشون رو به دیگران گره نزنن، از طرف دیگه از فرسودگی، آینده‌نگری و ذهنی می‌نویسی که حتی لحظه‌های آروم رو هم رها نمی‌کنه. برام جالبه که با وجود این همه تاکید روی ادامه دادن و پیدا کردن راه خودت، آخرش میگی حتی چنلت هم اون چیزی نیست که می‌خوای؛ انگار گفتنِ حرف‌های درست برای دیگران، لزوما به این معنی نیست که خودت جواب همه‌چیز رو پیدا کردی. برداشت اشتباه احتمالی: ممکنه مخاطبت فکر کنه چون برای رابطه‌ها و ادامه دادن این‌قدر قاطعانه نظر میدی، خودت هم همیشه می‌تونی به همون راحتی تصمیم بگیری و از چیزی که راضیت نمی‌کنه فاصله بگیری؛ درحالی‌که تردیدت درباره‌ی مسیر و حتی محتوای چنلت نشون میده پیدا کردن چیزی که واقعا می‌خوای، هنوز برات یه مسئله‌ی بازه.
12 أكتوبر, 13:30
14 أكتوبر, ~03:41