ࡅ߭ࡐ‌ߊ

خیلی حساسم ، خیلی رو رفتارهای کوچیک آدما دقت میکنم ، حسام خیلی قویه ، زود میفهمم داستان از چه قراره ، حافظه‌م به شکل عجیبی همه چیزو به یاد داره ، جزییاتو خیلی خوب میبینم ، زودر نجم و وقتی ناراحت میشم قلبم به معنای واقعی مچاله میشه .

به زندگیم که نگاه میکنم میبینم کتابا،سریالا،خیابونا،موزیکا نجاتم دادن ولی آدما؟نه هیچوقت

من دیگه بزرگ شدم و اون آدم بی تجربه سابق نیستم... دیگه هم روی خوش زندگی رو دیدم هم روی بی رحمش رو، با بزرگتر شدنم بزرگتر هارو از دست دادم غم دیدم و گریه کردم شادی دیدم و خندیدم آدم خوب دیدم و اعتماد کردم آدم بد دیدم و بی اعتماد شدم وفاداری رو دیدم که خیانتکار شد تنوع طلبی رو دیدم که متعهد شد دوستی رو دیدم که از صدتا غریبه غریبه تر شد،غریبه ای رو دیدم که تبدیل به عشق شد یاد گرفتم که هیچ حس و حالی همیشگی نیست دیدم که آدما با یه رفتار یا حرف غلط می‌تونن از چشمت بیوفتن،یا برعکسش با یه حرکت درست صاف برن و بشینن تو قلبت یادگرفتم ارزش دادن و خوبی بیش از حد به یسری از آدما حماقته فهمیدم که لطف زیاد تبدیل به وظیفه میشه و کم خواهی و بخشش بیش از حد وقانع بودن تبدیل به بی ارزشی فهمیدم همه به وقتش تغییر میکنن ومهمتر از هر چیز ارزش دادن به خودمو یادگرفتم فهمیدم که قدرت خدا خیلی زیاده و تو یه لحظه میتونه همچیز رو تغییر بده پس باید صبور تر از قبل باشم و به زمان بندی خدا اعتماد کنم من دیگه یاد گرفتم باید با غیر قابل پیش بینی بودن زندگی کناربیام،واقعیت هارو بپذیرم و تحت هر شرایطی از زندگی لذت ببرم🤍

باشد که روزگار بچرخد به کامِ دل...

ناگهان نوبت تو می‌شود و خداوند برایت همچیز را جبران میکند✨

بچه که بودم از عصر ها بدم میومد ناهار رو که می‌خوردیم همه عادت داشتن می‌خوابیدن و من تنها ترین بچه جهان میشدم بدون هم بازی بدون تفریح بدون دلخوشی بدون هم صحبت الان زندگیم عصره خیلی عصره

درونم گاه مَنی ست که می‌خندد و می‌رقصد، و گاه مَنی که بی وقفه میگِریَد... من درخود چند من دارم و در جست و جوی منِ واقعی،گاهی خویش را گم میکنم.

یادآوری: تومهم ترین آدم زندگی خودتی و خوشبختی از درون خود آدم به وجود میاد نه از طریق آدمای دیگه...

من برای این زندگی برای ثانیه به ثانیه حال خوب داشتن دارم زحمت میکشم معلومه که وقتی گند بزنی به حالم حذفت میکنم!

خدا که مستقیم نمیگه دوست دارم تورو وارد دنیای موسیقی میکنه

اینکه هم زمان نمیتونم هم نقاش باشم هم مجسمه ساز هم نوازنده و هم کافه و کتابفروشی و گل‌فروشی داشته باشم،عمیقا غمگینم میکنه:)

کسی که به فکر همست هیچکس به فکر اون نیست!

کسی که برایت آرامش بیاورد مستحق"ستایش"است انسان هارا در"زیستن"بشناس نه در گفتن؛در گفتار همه آراسته اند.

درسته که میگن صبر کن درست میشه، اما به قول جناب هوشنگ ابتهاج: خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری، این صبر که من میکنم؛افشردن جان است.

کسی نمی‌داند در این مدت چه توانی خرج کردم تا در مقابل افکارم بایستم و یکباره همه چیز را تمام نکنم...