چـکـامـهـ زار 🌘📜

آدم هایی که زیاد می‌خندند، اصلاً نمی‌خندند!

آنهایی که کمتر تو را می‌شناسند همیشه می‌گویند خوش به حالت. فکر می‌کنند آرامش تو و شادی‌ات نتیجه‌ى بی‌ خیالی‌هاست. فکر می‌کنند تو بلدی دنیا را ندیده بگیری. به خیالشان می‌رسد بدی‌ها را حس نمی‌کنی. آنها فکر می‌کنند دیوارِ شادی تو به اندازه صدای خنده‌هایت بلند است. اما کسانی هستند که بیشتر می‌شناسندت. بیشتر در کنار تو بوده‌اند و یا عمیق‌تر تو را دیده‌اند. آنها می‌فهمند و می‌دانند که بدی‌های دنیا را خوب دیده‌ای. می‌بینند ناراحتی‌هایی را که روی دلت سنگینی می‌کند را بلدی با چند تا خنده‌ى بلند از سرزمین قلبت بیرون کنی. آنهایی که تو را بیشتر بشناسند حساب نفس‌های سنگین شده‌ات را دارند و می‌بینند گاهی با ته مانده‌ى امید، تاریِ چشم‌هایت را پاک می‌کنی. آنهایی که تو را بهتر می‌شناسند خوب می‌دانند همیشه قاعده‌ها بر عکس است. آدم‌هایی که زیاد می‌خندند، زیاد نمی‌خندند! آنهایی که دوست زیاد دارند، دوست‌های کمی پیدا می‌کنند و آنهایی که می‌خواهند غمگین به نظر برسند غم‌های کوچک‌تری دارند. قدر شادی را کسانی می‌دانند که قلب سنگین‌تری داشته باشند.

‏آنان که به سر مستی ما طعنه زنانند بگذار بمانند به خماری، که ز ما هیچ ندانند. - شیخ بهایی

اللَّهُـمَّ صَـلِّ عَلَى مُحَـمَّدٍ وَعَـلَى آلِ مُحَمَّـد.

من و تو یکسانیم🤝

مادربزرگم هیچوقت کلمه‌ی «مرگ» به زبونش نمی‌اومد. وقتی کسی می‌مرد، به خصوص کسی که براش مهم بود، همیشه می‌گفت «دوباره صدا شده». منظورش این بود که نرفته زیر خاک، برا همیشه گم‌وگور نشده؛ بلکه برعکس آدمه «دوباره صدا شده» که برگرده به سرزمین کودکی خوش و خوشحالش. به دنیایی که توش همه‌چی زنده‌س. #ترومن‌کاپوتی، تابوت‌های دست‌ساز

‏این واقعیت خوشایند نیست، اما حقیقت دارد، ‏آدم‌ها جنبه مهربانی بسیار را ندارند...

و چه وفادار است غم در این تَن. #دوشیزه_سادات

این عید نشد به دیدار خود بروم...

نکند حبیب چه کند طبیب.

ستاره ها مرا به یاد آن چشمان زیبایت میندازد که وقتی در حال خندیدن بودی آن لحظه را نه با ذهن بلکه با قلبم ثبت کردم و آن لحظه بهترین و زیباترین قسمت از زندگیم شد...

آنگاه که زنده هستیم یادمان کنید چه فایده ای دارد که بعد از مردن مان گریه ها و ناله ها کنید. همان گپ است: د زنده ام نکدی یاد د مُرده ام نکو فریاد!

واقعا که عید قشنگی نیست

نخستین عیدی است که اینطوری شده...

ولی چی فایده...

حنا کردم.

عید و جشن کجا ماند حالا گریه و اعضا داری کجا...