VØɌŦɆX

انقدا دویدم نشد انقدا زجر کشیدم و نشد انقدا روحم مرد و نشد انقدا خواستم و نشد که الان دیگ حتی اگ بشه هم نمیخوامش.

دلم هودیمو میخواد مچاله شم توش ولی سگ توش ک مث سگ گرمه

برگشتن از راهی که با ذوق رفتم بدترین چیزیه که تجربه کردم.

میخوام چیزی بگم ولی جای سخن نمونده

زندگی شده کوهی عظیمی ک بالا رفتش ازش سختی ولی سر خوردن راحت.

آريانفر يجايى تو پادكستش میگه «چقدر اذيت شدم واسه چیزی كه تقصير من نبود» همين.

‏همه‌ی ما یه تراپیست درون داریم که فقط برای رفیقامون کار میکنه، برای خودمون میرینه.

تعهد رو مد کنید؛ هم شیکه ،هم لول آپ، هم باکلاس...

تو ترکم کردی، درست زمانی که بیشتر از همه‌ی آدم‌ها به تو احتیاج داشتم.

‏اسپویل: ‏در نهایت، همه نا امیدت میکنن.

نه میتوانم از زندگی دست بکشم، و نه میتوانم آن را چنان‌ که هست بپذیرم.

تو آدما دنبال چیزی که ندارن نگردید!

شما میگین(فراموشش کن)ولی مولانا میگه: اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم؟ اوست گرفته شهرِ دل، من به کجا سفر کنم؟

🅜🅨 🅛🅞🅥🅔

و در نهایت قلب گفته های مغز رو میپذیرد و بازی برای همیشه به پایان میرسد.!

واقعا دیگ این زندگی ب درد نمیخوره

میدونم اشتباها ها میدونم بگا میرم ها میدونم ب ضررم تموم میشه ها ولی اون حس لجبازی نمیزاره کنار بکشم.