˹ Med & Mind ˼

قشنگ ترین جمله ای که امروز از استاد بزرگوار شنیدم این بود که "شما باید عاشق پزشکی باشید و یه پزشک علاوه بر دانش و مهارت باید خوش اخلاق هم باشه."

چیزی که در لباس دانشجوی پرستاری در مدت زمان اون دو ترمی که خوندم نداشتم. انگار که من برای بدست اوردن این اجازه جنگیدم و برای همین برام خیلی ارزشمنده. اگر می پرسیدم "چرا ضربان قلب این بیمار زیاد؟" "چرا صکم فلان بیمار بزرگه" "داروی sedative روی رشد نوزاد اثر نداره؟" و خلاصه کلی سوال دیگه... در جواب بهم می گفتن "به تو چه، مگه دکتری؟" ولی الان هیچ محدودیتی جلودار من نیست و می تونم خودم رو توی این کنجکاوی ها غرق کنم و نهایت لذت رو ببرم.

امروز یه کلاس دو ساعته توی بیمارستان داشتم که مربوط به درس آداب پزشکی با هدف آشنایی با بخش های بیمارستان بود. چیزی که بیشتر از همه خوشحالم می کرد این بود که من حالا اجازه کنجکاوی و پرسیدن سوالات پزشکی در مورد بیمار ها رو دارم و وقتی که پزشک محترمی رو میبینم می تونم مفتخر باشم که در آینده جز این قشر زحمت کش خواهم بود.

چند ماه گذشته به اندازه کافی سختی کشیدیم 😭

دیگه هیچی برام مهم نیست. جنگ شد؟ اینجا همیشه جنگه :) اینترنت قطع میشه؟ خب، چرا برای چیزی که کنترلش دست خودم نیست حرص بخورم؟ Que sera, sera

تعداد دانشجوها خیلی بیشتر از کنکوری ها و دانش آموزهایی که نهایی دارن هست ولی وقتی اوضاع مبهم میشه، مثلا احتمال جنگ و... 99% اخبار متشنج کننده و فیک که کانال ها برای جذب ممبر منتشر می کنن در مورد کنکور و امتحانات نهایی هست نه امتحانات دانشگاه ها. واقعا دلم می سوزه برای کنکوری که وقت و انرژی روانیش رو سر دنبال کردن این اخبار هدر بده! من اگر این روزها کنکوری بودم خانواده رو مسئول دنبال کردن اخبار می کردم که فقط اخبار قطعی رو از منابع معتبر بهم بگن.

الان من واقعا پنیک شدم، حجم زیادی از جزوه دارم که دانلود نکردم 😭

پس هیچ وقت تا واقعا شکست نخوردی خودت رو بازنده ندون، حتی تا دقایق آخر...

داشتم به این فکر می کردم که بازی امشب آرژانتین و مصر یه درس ارزشمند برای ما داره؛ شاید تا دقایق آخر بازنده باشی ولی اگر به تلاش و پشتکار ادامه بدی می تونی نتیجه رو عوض کنی و برنده از زمین مسابقه بیرون بیای! شاید فکر کنید این قاعده توی فیلم ها و داستان های تخیلی وجود داره و کسی که شکست خورد تا آخر بازنده می مونه ولی... می بینید که همواره توی دنیای واقعی هم صدق می کنه :)

نتیجه اخلاقی: سریال ها پزشکی واقعا علمی نیستن. البته شنیدم the pitt علمیه، گرچه هنوز اون رو ندیدم :(

من دیروز سریال Good doctor رو دیدم و هنوز این مسئله ذهنم رو درگیر کرده: بیمار اورژانسی با شکستگی وخیم ار ناحیه ران و پارگی شریان فمور امد که خون ریزی خیلی زیادی داشت. دکتر مورفی برای انسداد رگ از سوند فولی استفاده کرد که خیلی هوشمندانه به نظر می رسید ولی مشکل اینجاست که طبق این عکس ها آئورت شکمی رو مسدود کرد، اینکه جریان خون هر دو تا پا به علاوه ناحیه لگن و پرینه رو به کل مسدود می کنه !!

من چند سال پیش interchange 3 رو خریدم و خیلی راضی بود واقعا.

راستی این رو فراموش کردم. کتاب های سری interchange برای سطوح A1 تا B2 عالی اند 👌 فکر می کنم ۳ یا ۴ تا کتاب باشه، می‌تونید با توجه به سطحتون انتخاب کنید از کدوم شروع کنید.

من خیلی سال پیش کلاس زبان می رفتم و تنها دلیلی که باعث میشه هنوز سطحم رو حفط کنم اینکه انگلیسی رو مثل بعد دوم به زندگیم اضافه کردم. کتاب، فیلم و آهنگ ها چیزهایی که یادگرفتم رو زنده نگه می دارند.

اگر بعد از سه ماه دیدید که پیشرفتی ندارید، می تونید کلاس ثبت نام کنید. خوبی کلاس اینکه الزاما دیسیپلین رو به برنامه هاتون اضافه می کنه. برای شروع رمان: اکثر رمان ها حدود سطح B2 هستند، گرچه رمان برای سطوح پایین تر هم وجود داره و می تونید پیدا کنید‌.

اگه ده سال پیش این سوال از من پرسیده میشد قطعا می گفتم کلاس حضوری، ولی الان با توجه به حجم زیاد محتوای انگلیسی اینترنت و کمک هوش مصنوعی که حتی می تونی باهاش تمرین اسپیکینگ داشته باشی یا مثلا ازش بخوای گرامر رو برات با زبان ساده توضیح بده و اشتباهاتت رو تصحیح کنه... میگم خودخوان می تونه نتیجه خوبی بده. اول تست آنلاین بدید و سطحتون رو پیدا کنید. کتاب مناسب سطحتون رو تهیه کنید و بخونید. اشکالاتتون رو از هوش مصنوعی بپرسید. فیلم و سریال زبان اصلی ببینید، اول کلماتی که متوجه میشید رو یادداشت کنید‌. بعد با زیر نویس انگلیسی ببینید و سعی کنید جملات رو دنبال کنید. آهنگ انگلیسی زیاد گوش کنید و متن آهنگ ها رو حفظ کنید. با هوش مصنوعی انگلیسی صحبت کنید و ازش بخواید ایراداتتون رو تصحیح کنه.