˹ Med & Mind ˼
الذهاب إلى القناة على Telegram
Just a curious medical student 🩺🍓 A quiet corner for books, ideas and medicine 🐦⬛📚 .*•° 5/14 ----- منابع 🔗(https://t.me/manabe_man) ----- ارتباط 🔗ربات ناشناس( @msincrrrbot )
إظهار المزيد423
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
+27 أيام
+730 أيام
أرشيف المشاركات
البته گاهی لازمه از کسایی که قبولشون داریم نظرخواهی کنیم، بالاخره اونها تجربه بیشتری نسبت به ما دارند ولی توی این دنیا اگر نخوای به اون مسیری که علاقه نداری نپردازی دیگه کی می خوای انجامش بدی؟؟
سلام عزیزم، ببینید این یه سوال خیلی بنیادی هست. اینکه ما اصلا از کجا بفهمیم چه هدفی داریم یه مسئله کاملا شخصیه، اگرچه این سوال به این بستگی داره که شما در واقع در چه محیطی زندگی می کنید و با چه آدم هایی سر و کار دارید همه اینها روی هدف زندگی شما تاثیر داره. حالا بریم سر اصلا مطلب و کمتر حرف اضافه بزنم: شما برای هدف گذاری نباید از کسانی پرس و جو کنی که ناامیدت می کنن، خب؟ بیشتر به خاطر حسادت یا منفی بافی ذهنشون بهت میگن نمیشه و نمی تونی. اون چیزی که خواسته قلبی خودت هست رو انجام بده. JUST DO IT! به حرف کسی هم اهمیت نده، ببین اگر ما اون چیزی که خودمون می خوایم رو انجام بدیم کمتر عذاب وجدان داریم تا اینکه به حرف دیگران باشیم. فردا میای میگی "فلانی گفت، فلانی مجبورم کرد و..." به نظرت این بهتره یا اینکه بگی "خودم خواستم" ؟؟
سلام
بنظرتون چطوری هدف گزاری کنیم؟
از. اینک از این وواونپرسیدیم میشه یا نمیشه
از این ک شنیدیم باورامون تبدیل به زندگی ما میشن
و....
واقعا خسته شدیم
میشه بگین چطوری هدفگزاری کنیم ک ن بعدا سرخورده بشیم و ن بگیم در حدمون نبود
دارم جنین شناسی می خونم بعد مامانم می پرسه "الان به هفته چندم رسیدی؟" منم میگم الان هفته دومم. یه حس عجیبی داره جنین خوندن :/
Repost from آئورتیک | Aortic
سلامممم
قراره یه فولدر از چنل هاتون با همین محتوای روزمرگی، کنکوری بزنیم🐳
اگه خواستین شرکت کنین همین پست فور کنین👀
Repost from Daily
چنل نویسای کنکوری این پیامم رو فورکنین فولدر درست کنم جذب بگیرید
اینجا جوین باشید💗
لیمیت:600
(ریپلای نکنید)
یه چیز جالب هم بگم:
من یه عمه دارم که قبلا سالی یک بار می رفتیم خونشون و بعد هر موقع که می خواستیم بریم باید قبلش بهش زنگ می زدیم (اگر خبر نمی دادیم اصلا در رو باز می کرد) و این به بچه هاش می گفت فلانی ها دارن میان و بچه هاش از خونه می رفتن، بدون هیچ دلیل منطقی!! بچه های بقیه فامیل در این موارد حداقل توی اتاقشون پیدا میشن ولی اینها کلا مدلشون این بود 🌞 پشت ☁️ باشند.
وقتی که امتحان مهمی دارید ولی مهمون میاد خونتون، برید بیرون و در حد ۱۵ دقیقه سلام و احوال پرسی کنید ولی بعدش برید توی اتاقتون و همه چیز رو ایگنور کنید.
بارها شده که ما وقتی میریم مهمونی بچه فامیل اصلا از اتاقش بیرون نمیاد. مثلا یا داره بازی می کنه یا اصلا پای لپ تاپشه. خب؟ پس لزومی نداره وقتی کار مهم تری دارید اینقدر از خود گذشتگی کنید و وقتتون رو تلف کنید، مگر اینکه مهمان برای خود شما عزیز باشه که در بیشتر موارد نیست.
برای ما زیاد مهمون نمیاد ولی وقتی که میاد توی موقعیت های خوبی نیست و من به راحتی جوری توی اتاقم تمرکز می کنم که بیرون بمب هم منفجر کنند من حواسم پرت نمیشه و فقط برای شام میام بیرون
می دونید بچه ها، اون چیزی که بیشتر از همه به ما آسیب می زنه فکر ماست، ما چرا اینقدر تمایل داریم از یه چیز فاجعه بسازیم؟؟ قبول دارم سخته و واقعا هم حق دارید، ولی دیگه تا این حد؟ بهت قول میدم برای هر هدفی که داری اگر روزانه خوب وقت بزاری استرست به مراتب کمتر میشه.
یکی میگه چون ترمکی این حرفها رو میزنی.
عزیزم من به معنای واقعی "ترمک" نیستم، قبلا یه رشته دیگه می خوندم و آگاهانه برگشتم و این مسیر رو انتخاب کردم. اصطلاح "ترمک" بودن رو نباید به هر ترم اولی داد. درسته یه سری ها هستند که تازه از محیط دبیرستان بیرون امدن و صفر کلیومتر و بی تجربه اند.
۹۹٪ علاقه هامون تلقین شدست، یا دیگران بهمون گفتند این راه رو انتخاب کن یا چون یکی دو نفر رو دیدیم موفق شدن فکر می کنیم برای ما هم صدق می کنه. نه عزیزم، تو فقط توی کاری موفق میشی که بهش علاقه داشته باشی. طرف پزشکی قبول شده دیگه فکر می کنه همه چیز تموم شده، دیگه به هدف زندگیش رسیده و تموم. بعد از مدتی میبینه اون طوری نبوده که می خواسته میاد میگه "وای چقدر این رشته بده."
خداروشکر هدف من صرفا "پزشک شدن" نبود، هدف من رسیدن به یه سری خواسته های درونی هست که احساس کردم فقط و فقط با طی کردن ادامه زندگیم به عنوان یه پزشک بهشون می رسم.
می دونین مشکل ما چیه؟؟
مشکل ما اینکه نمی دونم از این دنیا چی می خوایم. نمی دونیم واااقعا به چی علاقه داریم یا توی چه کاری استعداد داریم.
دختر فامیل دورمون گفت از درس خوندن بدم میاد. ۱۶ سالگی کلا مدرسه و درس رو گذاشت کنار رفت دنبال آرایشگری... الان ۲۰ سالشه توی همون کار اینقدر موفق شده، هر روز مشتری هاش بهش زنگ میزنن ازش نوبت می گیرند. با درآمدش برای خودش آیفون و فانتزیجات طلا خریده.
من مثل بعضیا نمیگم "وای اونو ببین درس رو گذاشت کنار چقدر پولدار شد" میگم خداروشکر من مسیر خودم رو درست رفتم و خواسته ام رسیدم، من که هدفم پول نبود، هدفم اعتبار و جایگاه اجتماعی یه پزشک بود. عمرم رو تلف نکردم و توی راهی که انتخاب کردم دارم به خواسته ام/علاقه واقعیم می رسم.
برو دنبال خواسته واقعیت و بهش برس و از مسیری که انتخاب کردی راضی باش و عمرت رو تلف نکن. اینزور هم نباشه که بخوای با یه دست دو هندوانه بلند کنی، یعنی هم بخوای مثلا آرایشگر بشی هم پزشک! نمیشه عزیزم، یه مسیر رو انتخاب کن و به خوبی ادامه بده.
اینقدد نگین از امتحان بدم، از کنکور بدم میاد، از درس خوندن بدم میاد و...
راهی که انتخاب کردی رو ادامه بده، دوست نداری کلا بزارش کنار یه کار دیگه انجام بده. نمیدونم ورزش، هنر این همه کار...
وقتی این حرفها رو می زنی وایب منفی به خودت بر می گرده و پسرفت می کن. نه توی کار دیگه پیشرفت کردی و نه همین کار رو به خوبی انجام میدی، فقط وقتت رو تلف کردی!
بعضی ها هم کلا توهم درس نخون بودن دارن ولی از اول ترم کتابها و جزوه ها رو جویدن. نمره کامل هم بگیرن بازم میگن ما هیچی نخونده بودیم. اینها از زمان دایناسورها بودن و خواهند بود، فقط ایگنور کنید و مثل خودشون باهاشون رفتار کنین.
