آتشی زیرِ خاکستر

اینبار تو سکوت م را خریدار باش بگذار آرامشی چند میان مان برقرار باشد همچون نسیمی که در بین گندم زار می‌چرخد ، و آوایِ آن موسیقی زندگی است.

آتشی زیرِ خاکستر

تو جنگیدی که تقدیر را عوض کنی و ماندی و تلاش کردی برای رهگذری که مسیرش خلاف تو از اول بود. امیدوارم قصه ت ، قهرمان ش را بیابد.

آتشی زیرِ خاکستر

آخر ش کوه شکافت و اتفاقی جز ترک برداشتن قلب برایش باقی نماند. انگار باید دست برداشت از جنگی که برای تو نیست، میدان نبردی که اصلا تو را فرا ناخونده است. مسیر برای ادامه اش هم قدمی میخواد نه یک ناظر...

آتشی زیرِ خاکستر

می گویند یلدا بلند ترین شب سال است ولی برای آدم های تنها هر شب می تواند بلند ترین شب شان باشد دقیقه ها ، ساعت ها با بی خوابی بگذرد...

آتشی زیرِ خاکستر

گاهی آدم ها وقتی در قلب شان را میزنی با صدای بلند می‌گویند کسی خانه نیست. انگار خواسته یا ناخواسته کالبد خالی شده اند بدون روح ،بدون عشق و بلند آن را فریاد میزنن یا حتی مثل کوزه ای خالی که ضربه به‌ آن‌ بزنی صدای تهی بودن می‌دهند . این ها خرابه هایی ویرانن برای مراقبت از خودتان هم شده اینجا نمانید.

آتشی زیرِ خاکستر

تنها مدارا میکنی ، دنیا عجب جایی شده...

روزبه بمانی

دردناک ترین قسمت آهنگ گوش دادن اونجاست که متن های رو درک میکنی و بدتر اینکه که تماماً زندگی شون کرده باشی...

آتشی زیرِ خاکستر

دردناک ترین قسمت آهنگ گوش دادن اونجاست که متن های رو درک میکنی و بدتر اینکه که تمام زندگی شون کرده باشی...

آتشی زیرِ خاکستر

سقوط کردی در خودتت پس از انتظار ها... بدون سیاست بین آدم هایی بودی که گمان از امن بودنشان میکردی همین است که آدم ها دیگر سِپر و گاردشان را پایین نمی آورند. چون زخمی خورد اند که خوب شدنش محال است و یا خود راه درمان را بسته اند.

آتشی زیرِ خاکستر

کاش نگاه منتظرت را می‌توانستم بگیرم امید مانده در دلت را می توانستم بگیرم و در نهایت همه اینا رهایی را به تو ارزانی میکردم تا دوباره زندگی کنی و زنده کنی ، روح مرده ات را...

آتشی زیرِ خاکستر

با ما که از خرقه صالحان هر روز همنشینی کوتاهی است. سبب صحبت احساس و کرامت است. دروغ چرا ! ذوق صدایم بشنو؛ که آرزوی هر کسی است، که بداند حافظ در آخرین فال خود در گوشم چه نجوا کرده است.

آتشی زیرِ خاکستر

مو های فر شاید از آشفتگی افکار است شاید به خاطر پیچیدگی شخصیت لطفا با دغدغه پایین افکار وارد حریم ما نشوید.

آتشی زیرِ خاکستر

شب با تبری بر اندوه من می‌کوفت خواب اما آمد و سنگ‌های خونین را با آب تیره پاک کرد. دوباره امروز زنده‌ام. دوباره تو را بر شانه‌های خویش بلند می‌کنم ای زندگی

تو از بستر خاکستر غم هایت می توانی بلند شوی دقیقا همانجا که دوباره شعله ور شدن به دلیل محکم تری را بدانی

آتشی زیرِ خاکستر