حوالی‌غرب'

وگفت: سبز بمان،حتی در میان ویرانی ها...!

تمام آنچه برمن گذشته مدام در حافظه‌ام تکرار می‌شود و این عذاب‌ترینِ عذاب هاست.

هرچی که هستم مهم اینه خودمم حالا چه خوب چه بد.

_روح گریان من نوشته های کیم هیون هی✨

زخم‌هایش را بوسید و از خودش بابت تمام آن‌ها عذرخواهی کرد، زندگی‌اش را در آغوش گرفت و از میان تاریکی جوانه زد.

•••

من گم شده بودم. جایی نبود که پناه ببرم.هرجا سعی میکردم مخفی شوم «خودم» آنجا بودم.

کتاب، شما را از همه چیز نجات می‌دهد، حتی خودتان.

ناگهان، نه، سرانجام، سرانجام، دیگر نتوانستم، نتوانستم ادامه بدهم. _ساموئل بکت، متن‌های برای هیچ

فکرِ نجات من نباش ٫ مرگ منو ترانه کن؛

نیاز شدیدی به ترکیبی از پاییز، دیت، بارون، هوای سرد، قهوه، کافه، لباسهای چهارخونه، هودی و بوت دارم.

در همین لحظه، درست در همین لحظه، دوباره عاشق او می‌شوم. _واژه‌هایی در اعماق آبی دریا

‌ یه روز میام اینجا می‌نویسم: این تماماً من بود که دوام آورد، که ادامه داد و رسید .

‏توقعم از آدما در پایین ترین حالت ممکنه اما اینا بازم ناامیدم میکنن.

‏من واقعا غمگینم. ‏کار می‌کنم، ورزش می‌کنم، معاشرت می‌کنم، آرایشگاه میرم، بازی میکنم، آهنگ میخونم، به خودم می‌رسم؛ ولی جونم غمگینه. جونتون غمگین بوده تا حالا؟ میفهمید چی میگم؟

حیف!

بخاطر هیچ آدمی پا رو خط قرمز هاتون نذارید خط قرمز قشنگترین دارایی همه آدماست.