کانال| روح الله روحانی

تأثیر قرآن در زندگی هرچه بیشتر با قرآن همراه شوید و در آن تدبر کنید، تأثیر شگرف آن را در زندگی خود خواهید دید. قرآن، آرامشی به شما می‌بخشد که از هیچ منبع دیگری حاصل نمی‌شود. - استاد احمد السید

«علم یکی از لذّت‌های شیرین دنیاست، که اگر به آن عمل شود به یکی از برترین لذّت‌های آخرت تبدیل می‌شود». - اقتضاء العلم العمل ص۲۹

أقول: از بهترین سنت‌های پیامبر صلی الله علیه وسلم شلیک تیر به سینهٔ دشمنی است که می‌خواهد تو را نابود کند، مسیرت را سد کند، نگزارد باورهای راستینت را تبیلغ کنید، در ضمن اگر حاکمیت از آن دشمن باشد، آنگاه اجازه تبلیغ سنت را هم نمی‌دهند.

امام ابن قیم رحمه الله: «تبلیغ و رساندن سنت پیامبر ﷺ به امت، بهتر از شلیک تیر به سینه دشمن است، زیرا مورد دوم را بسیاری از مردم انجام می‌دهند، اما جز میراث‌داران پیامبران و جانشینان آنان در امت‌ها، کسی به تبلیغ سنت‌ها نمی‌پردازد». - جلاء الأفهام ص ۴۱۵

در سایه‌سار سوره‌های قرآن سورهٔ انعام (۶) سورهٔ انعام، دل را با تحقق توحید ناب می‌سازد و هر آنچه را با توحید منافات دارد، از شرک و روی‌گردانی از خدا، باطل می‌گرداند. این سوره از همان نخستین آیه، حقیقت توحید را در قلب خواننده می‌نشاند: ﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ﴾ [الأنعام: ۱] «همه ستایش‌ها ویژهٔ خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را آفرید و تاریکی‌ها و روشنایی را پدید آورد؛ با این همه، کسانی که کافر شدند، برای پروردگارشان همتا قرار می‌دهند.» این سوره به انسان می‌آموزد که تنها خداوند، آفریننده و روزی‌دهنده است؛ پس تنها او حق دارد فرمان دهد، حلال و حرام را تعیین کند و حکم براند. از همین رو، در این سوره از چهارپایان (أنعام) سخن به میان آمده است؛ زیرا مشرکان آن‌ها را وسیله‌ای برای شرک قرار داده بودند؛ بدون اجازهٔ خدا، چیزهایی را حلال یا حرام می‌کردند و بخشی از روزی‌ای را که خدا به آنان داده بود، برای بت‌ها اختصاص می‌دادند. مؤمن هنگامی که این سوره را تلاوت می‌کند، شایسته است با تأمل در این آیات، دل خود را بر آن عرضه کند: ﴿قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ۝ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ﴾ [الأنعام: ۱۶۲–۱۶۳] «بگو: همانا نماز من، عبادت من، زندگی من و مرگ من، همه برای خداوند، پروردگار جهانیان است؛ او را هیچ شریکی نیست، و به همین فرمان یافته‌ام و من نخستینِ فرمان‌بردارانم.» سورهٔ انعام، دلی موحد می‌سازد؛ دلی که همهٔ نعمت‌ها را از خدا می‌بیند، داوری و قانون‌گذاری را تنها از آنِ خدا می‌داند، برای پروردگارش هیچ همتایی قرار نمی‌دهد و در حلال و حرام، جز از وحی الهی پیروی نمی‌کند. پس خواننده، این سوره را با دلی به پایان می‌رساند که چنین نجوا می‌کند: پروردگارا! اکنون دانستم که آفرینش، آفرینش توست؛ روزی، روزیِ توست؛ فرمان، فرمان توست؛ حلال، همان است که تو حلال کرده‌ای؛ و حرام، همان است که تو حرام ساخته‌ای. پس مرا چنان قرار ده که در عبادت، زندگی و مرگم، تنها از آنِ تو باشم. د. محمد ربیعه

«یک بار خواندنِ قرآن کریم از سرِ صدق و همراه با تدبّر و تأمل، چنان اثری بر عقلِ فرد مؤمن بر جای می‌گذارد که کتاب‌های فکریِ قطور، با آن زبان‌های پرزرق‌وبرق و آراسته‌شان، هرگز توانایی ایجاد چنین اثری را ندارند.» • ابراهیم عمر سکران «الطریق إلی القرآن»

يَآ أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوٓا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَآئِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَآ أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ.......» التحریم | آیه ۶ «ای مؤمنان! خود و خانواده خود را از آتشی كه هیزم آن انسان‌ها و سنگ‌ها است حفظ كنید. بر آن فرشتگانی خشن و سخت‌گیر گمارده شده‌اند كه از آنچه خدا به آنان دستور داده، سرپیچی نمی‌كنند، و آنچه را به آن مأمورند، همواره انجام می‌دهند»

در سایه‌سار سوره‌های قرآن سورهٔ نساء (۴) سورهٔ نساء، دل را با برپایی عدالت در حقوق، به‌ویژه حقوق افراد ناتوان و آسیب‌پذیر، و با تسلیم شدن در برابر حکم خدا در ساختن جامعهٔ مؤمن، پرورش می‌دهد. به انسان می‌آموزد که ایمان تنها ادعا نیست؛ بلکه زمانی کامل می‌شود که آثار آن در ادای امانت‌ها، حمایت از ضعیفان، رعایت عدالت در حق زنان، یتیمان، اموال، خون‌ها و همهٔ روابط اجتماعی آشکار گردد. همچنین، نمونه‌های گوناگون دل‌ها را در برابر حقوق و احکام الهی به تصویر می‌کشد: دلی که از خدا پروا می‌کند و عدالت می‌ورزد. و دلی که از هوای نفس پیروی می‌کند و ستم روا می‌دارد. تا خواننده، سوره را با چنین دلی به پایان برساند: «پروردگارا! آموختم که حقوق مردم امانتی بر عهدهٔ ماست، و عدالت عبادتی بزرگ است، و حکم تو معیار حق و باطل است. پس دلم را از پیروی هوای نفس پاک گردان، و اعضا و جوارحم را بر عدالت و وفاداری استوار بدار.» سپس این آیه را بسیار تدبر کند و همهٔ رفتارها و معاملات خود را با آن بسنجد: ﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ﴾ «بی‌گمان خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگردانید، و هنگامی که میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت داوری نمایید.» نساء، ۵۸ پس سورهٔ نساء، دلی عدالت‌پیشه می‌سازد؛ دلی که حقوق را بزرگ می‌شمارد، امانت‌ها را حفظ می‌کند، و در برابر حکم خدا سر تسلیم فرود می‌آورد؛ تا آنجا که از هیچ داوری الهی در دل خود احساس ناخشنودی نکند؛ چنان‌که خداوند می‌فرماید: ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾ «پس نه، سوگند به پروردگارت! آنان مؤمن نخواهند بود، مگر آن‌که تو را در اختلافات خود داور قرار دهند، سپس از داوری تو در دل خود هیچ ناراحتی و تنگی احساس نکنند و کاملاً تسلیم شوند.» (نساء، ۶۵) د. محمد ربیعه

خداوند حیا میکند از اینکه قلبی را بسوزاند که محبت پیامبر ﷺ در آن باشد. امام شمس الدين سخاوی (رحمه الله)

🌿 اگر این دریچه، وسیله‌ای برای نشر خیر و آگاهی بوده است، لطفاً لینک آن را با دوستان و عزیزان‌تان به اشتراک بگذارید.🤍 https://t.me/Hashimi2003 .

در سایه‌سار سوره‌های قرآن (۳) سورهٔ آل‌عمران سوره آل‌عمران، دل را پس از شناخت حقیقت، به پایداری بر حق فرا می‌خواند و به انسان می‌آموزد که در برابر شبهه‌ها و آزمون‌های زندگی، به دین خدا چنگ زند و استوار بماند. به او می‌آموزد که حق از جانب خداست، وحی معیار و میزان تشخیص حق از باطل است، و هرگاه دل‌ها دچار لغزش شوند، باید از خداوند ثبات و استقامت بخواهند: «پروردگارا! پس از آنکه ما را هدایت کردی، دل‌هایمان را منحرف مگردان.» سوره آل‌عمران، نمونه‌های گوناگون دل‌ها را در برابر حق به تصویر می‌کشد: دلی که بر حق استوار می‌ماند و ایمانش را حفظ می‌کند. دلی که از آیات متشابه پیروی می‌کند و به انحراف می‌گراید. دلی که در برابر مصیبت‌ها سست می‌شود و به صبر و تمسک به خدا نیاز دارد. تا خواننده، سوره را با دلی چنین به پایان برساند: پروردگارا! حق را از کتابت شناختم، به پیامبرت ایمان آوردم، به دینت چنگ زدم، پس دلم را در برابر شبهه‌ها استوار بدار، قدم‌هایم را در میدان آزمون‌ها ثابت گردان، و پس از آنکه هدایتم کردی، دلم را از راه حق منحرف مساز. آری، سوره آل‌عمران، دلی استوار می‌پرورد: دلی که حق را می‌شناسد، به وحی الهی تمسک می‌جوید، و در برابر سختی‌ها شکیبا می‌ماند، تا آن‌گاه که خدا را دیدار کند، بی‌آنکه از راه حق بازگشته یا در آن سستی کرده باشد. ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا آن‌گونه که شایسته پروا کردن از اوست، پروا کنید و جز در حال مسلمانی از دنیا نروید.﴾ آل‌عمران|۱۰۲

می‌خواهی موفق شوی؟ بخوان. می‌خواهی بفهمی؟ بخوان. می‌خواهی خلاق و نوآور باشی؟ بخوان. می‌خواهی آگاهی، وسعتِ خیال و تواناییِ روبه‌رو شدن با مسائل دشوار، مبهم و پیچیده را به دست آوری؟ بخوان. خلاصه اینکه: اگر می‌خواهی زندگی‌ات معنا پیدا کند، بخوان. عبدالله شهري.

در سایه‌سار سوره های قرآن سوره بقره سوره بقره، قلب انسان را به سوی تحقق اطاعت و تسلیم در برابر فرمان خداوند می‌برد؛ همان اطاعتی که انسان را شایستهٔ مقام جانشینی خدا در زمین می‌سازد. این سوره به انسان می‌آموزد که وحی، مایهٔ هدایت است و حمل امانت الهی با صرفِ انتساب و ادعا به دست نمی‌آید، بلکه نیازمند قلبی است که فرمان خدا را بشنود و با جان و دل در برابر آن سر تسلیم فرود آورد. همچنین، سوره بقره نمونه‌های گوناگونِ برخورد دل‌ها با وحی را آشکار می‌کند: دلی که فرمان خدا را می‌پذیرد و هدایت می‌یابد. دلی که طفره می‌رود و در نتیجه سخت و سنگ‌دل می‌شود. و دلی که حق را می‌شناسد، اما با آن مخالفت می‌کند. تا سرانجام، خواننده با قلبی از این سوره بیرون آید که با پروردگار خود چنین نجوا کند: پروردگارا! به کتابت ایمان آوردم، به حکم و فرمانت راضی شدم، ندایت را شنیدم، پس مرا از اهلِ استجابت قرار ده؛ آنان که شایستگیِ حمل امانت تو را در زمین دارند. پس سوره بقره، قلبی فرمان‌بردار و تسلیم می‌سازد؛ قلبی که در برابر فرمان خدا سر فرود می‌آورد و خود را برای جانشینی الهی آماده می‌کند؛ زیرا با صدق و اخلاص می‌گوید: «شنیدیم و اطاعت کردیم.»

انسان فاقد دشمن، انسان فاقد مبادی و اصول است. - ياسر الحزيمي

قلبی که سوره‌ها آن را می‌سازند سورهٔ فاتحه سورهٔ فاتحه، قلب را به اصلی‌ترین مقصدش رهنمون می‌شود: تحقق بندگی خالصانهٔ خداوند. این سوره، دل را از غفلت نسبت به مقام بندگی به مشاهده و شناخت معبود حقیقی می‌رساند؛ و از شناختی عمومی و اجمالی نسبت به خداوند، به اقرار و اعتراف به حمد، ربوبیت، رحمت و پادشاهی مطلق او ارتقا می‌دهد. همچنین دل را از ادعای استقلال و تکیه بر خویش، به حقیقت عبادت و استعانت از خداوند سوق می‌دهد؛ و از سرگردانی میان راه‌های گوناگون، به درخواست راه راست هدایت می‌کند؛ راه کسانی که خداوند نعمت بندگی و هدایت را بر آنان کامل گردانیده است. نه راه کسانی که پس از آگاهی از بندگی منحرف شدند، و نه راه کسانی که بدون هدایت از آن گمراه گشتند. تا آن‌که خواننده پس از پایان این سوره، با قلبی چنین سخن گوید: پروردگارم را شناختم؛ پس همهٔ ستایش‌ها از آنِ اوست، و همهٔ فرمانروایی از آنِ اوست، و همهٔ هدایت‌ها به دست اوست. پس ای پروردگار من! تنها تو را می‌پرستم، و تنها از تو یاری می‌جویم. هیچ راهی را جز راه تو نمی‌طلبم، و هیچ نجاتی جز به هدایت تو برای من نیست. پس مرا به راه کسانی هدایت فرما که بر آنان نعمت ارزانی داشته‌ای، و بندگی مرا کامل گردان، و از هرگونه انحراف از صراط مستقیم خویش حفظم فرما، تا تو را با دلی بنده، یاری‌جو از تو، و استوار بر هدایتت ملاقات کنم.

🔻 اين امت هميشه در خير و خوبى خواهد بود، مادامى كه به فرزندانشان قرآن بياموزند. ✍️ عبدالله بن عيسي 📚 النفقة علي العيال، ج١ 🆔 @tafseerhh