نیمهِ تاریک وجود.

یار خوب رو نمی‌دونم، اما خواب خوب تمام ماجراست.

نمی‌دونم عزیزم؛ گاهی هم فکر می‌کنم شاید واقعا تلاش‌هام کافی نبود و این همه مدت فقط خودم رو گول می‌زدم.

بله معلومه که از پسش برمیام اما اجازه بدید اول دراماتیک باشم یکم درموردش گریه کنم، ممنون.

با هر اذان صبح،خانه ای برای همیشه عزادار می‌شود.

هرچی می‌کشم از دست مردهاست؛ از قانون‌گذاریشون، حاکمیتشون، جنگ‌هاشون، وجودشون.

از خدا پرسید: چرا ما را قسمت هم نکردی؟ خدا گفت: او هیچ وقت تو را از من نخواست.....

از خدا پرسید: چرا ما را قسمت هم نکردی؟ خدا گفت: او هیچ وقت تو را از من نخواست.....

عزیزم اسمِ تو اون چیزیه که من وقت تست کردنِ خودکار، روی کاغذ دفترم می‌نویسم.

وقتی می‌فهمی یکی دروغ می‌گه، دیگه نمی‌شنویش. یه دروغ همه چی رو آلوده میکنه.

او گریه نکرد، چون مدت‌ها بود که اشک‌هایش را خرج کرده بود. فقط به زمین خیره شد، انگار دنبال چیزی در گذشته می‌گشت.

همه را بخشیدم، جز کسانی که مرا از سمتِ آبادم، ویران کردند.

ما دیر آمدیم یا زود؛ هر چه بود به موقع نیامدیم.

زورم نه به زندگی می‌رسه، نه حتی به خودم.

من ذره ذره غریب شدنت رو تماشا کردم