خانومِ جولای

فکرهام مهمونایی‌ان که دعوتشون نکردم، ولی هیچ‌وقت نمیرن.

یکی بهم گفت آدما داشتن چیزی رو جار می‌زنن، که ندارن! و چقدر درست می‌گفت.

خودت رو گول نزن؛ آدم نمی‌تونه چیزی که هیچوقت نداشته رو از دست بده.

بچه‌ها احساس می‌کنم روح خانوم دارابی تو فیلم ورود آقایان ممنوع در من حلول کرده.

[شاید همین دردی که امروز تحمل میکنی، راه نجات تو باشد]

روز خوبی نداشتم، امروز کلا خاکستری بود؛ ‌اواخر امشب حتی یه چندتا لکه‌ی سیاه افتاد روی روزم و غمگین‌ترم کرد. فکر‌ می‌کردم قراره با غم زیاد به خواب برم اما یه پیام از یکی از شماها دریافت کردم که مثل یه لکه‌ی طلایی روی خاکستری روزم درخشید؛ ممنونم حالا می‌تونم با اون طلایی خوش‌رنگ به جنگ با خاکستری‌ها‌ برم و حداقل بخشی از غمم رو بذارم زمین.

دشمنات اون بیرون نیستن، اصلی ترین دشمنت صدای بلند افکارته که سرت داد می‌زنه و تو باورش می‌کنی و توش غرق می‌شی.

من الان زنده‌ام، الان دارم احساسش می‌کنم؛ دلم می‌خواد توی همین کالبد تجربه‌اش کنم. اگه همین الان نمی‌شه میخوام توی صد تا زندگی دیگه هم نشه. یه زندگی دیگه به چه کارم میاد وقتی این زندگیم حیف بشه، نه توی هیچ زندگی دیگه‌ای و نه هیچ دنیای دیگه‌ای نمیخوام چیزیو داشته باشم که الان ندارم. خواسته‌ی قلب من مال همین زندگیه، مال این آدمه، دلم میخواد همین من تجربه‌اش کنه نه ورژن‌های دیگه‌ای توی زندگی‌های دیگه.

ممکنه از بعضی‌ها بشنوی من نایس‌ترین آدمی بودم که تا حالا ملاقات کردن، و شاید از بعضی‌ها بشنوی من یه عوضیم؛ جفتشون راست میگن. هرکدوم ورژنی از من رو‌ ملاقات کردن که لیاقتشو داشتن. در نهایت من چیزی نیستم که تو فکر می‌کنی هستم، تو همون چیزی هستی که فکر می‌کنی من هستم.

ممکنه از بعضی‌ها بشنوی من نایس‌ترین آدمی بودم که تا حالا ملاقات کردن، و شاید از بعضی‌ها بشنوی من یه عوضیم؛ جفتشون راست میگن. هرکدوم ورژنی از من رو‌ ملاقات کردن که لیاقتشو داشتن.

پارت سوم: این قسمت لاو بامبینگ لاوبامبینگ دربارهٔ زیاد دوست داشتن نیست؛ درباره استفاده از شدت محبت برای ایجاد وابستگیه. اگه با شخصی آشنا شدین و هنوز مدت زیادی از آشنایی‌تون نگذشته و با این جمله ها مواجه میشی که:« هیچوقت کسی مثل تورو ندیدم، تو با همه فرق داری، یه حس عجیبی بهت دارم، تو نیمه‌ی گمشده‌ی منی که یه عمر دنبالش بودم و…» فرار کن عزیزم. شناختن یک انسان زمان می‌بره. برای شناختن تو، باید فرصت داشته باشه تناقض‌هات رو ببینه، با تفاوت‌هات مواجه بشه، مرزهات رو بشناسه و حتی بخش‌هایی از تو رو ببینه که چندان جذاب و دوست‌داشتنی به نظر نمی‌رسن. این مدل آدما ابتدا به شدت ابراز علاقه می‌کنن و باعث میشن بهشون وابستگی پیدا کنید و به حضورشون معتاد بشید؛ اما بعد از یه مدتی ممکنه سرد بشن، کمتر پیام بدن، از چیزی که اوایل اشنایی مدام تعریفشو میکرد ایراد بگیرن و در نهایت محبتش رو به زمانی موکول می‌کنه که مطابق میلش رفتار می‌کنی. تله اینجاست که بعد از تغییر رفتار ممکنه به جای اینکه بپرسی چرا این رابطه سرد شده از خودت می‌پرسی چیکار کردم که مثل اوایل دوستم نداره! و سعی می‌کنی برای به دست آوردن دوباره همون محبت تلاش کنی! حالا عجله کردن به تنهایی به معنای دستکاری روانی نیست اما اگر با فشار و نادیده گرفتن نیاز تو به زمان همراه بود حواستو جمع کن. پس یاد می‌گیریم که مرزهامون رو برای هیچکس قربانی نکنیم. قول‌های زیبا آسونن؛ احترام به مرزها، پذیرش مسئولیت و رفتار باثبات در طول زمان، اطلاعات بیشتری بهت می‌دن. تفاوت هست بین کسی که عاشقانه دوستت داره و کسی که می‌خواد با عاشقانه رفتار کردن، تورو به خودش وابسته کنه؛ با گذشت زمان تفاوت این دوتا آشکار می‌شه. اجازه ندیم محبت تبدیل به ابزاری برای کنترل بشه.

یه مدتم حالا برید تو نقش مسئولیت پذیری و بلوغ عاطفی و تمرین اینکه آدم امنی واسه خودتون و اطرافیانتون باشید؛ شاید خوشتون اومد.

عزیزم کاستوم هالوین چیه؟ تو توی خاورمیانه زندگی می‌کنی، تو توی ایران زندگی می‌کنی؛ زندگی اینجا خیلی از هالوین ترسناک‌تره. ایران اصلا واسه مبتدیا نیست.