DigitalTransformation

مخالفت وزارت ارتباطات با آیین‌نامه فروش اینترنتی دارو 🔹وزارت ارتباطات به آیین‌نامه‌ وزارت بهداشت برای فروش اینترنتی دارو واکنش نشان داده و با این شیوه فروش دارو مخالفت کرده است.

جهد کن جهد که وقت من و تو در گذر است ... اینترنت ماهواره‌ای با سرعت ۱۷ مگابیت بر ثانیه برای گوشی سامسونگ قبلا در این پست در خصوص چالش اینترنت ماهواره ای برای اپراتورها صحبت کرده بودم. ظاهرا این موضوع بسیار نزدیک تر از چیزی است که فکر می کردیم. ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیس ایکس، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس از دستیابی به سرعت دانلود ۱۷ مگابیت بر ثانیه با سرویس اینترنت ماهواره‌ای Direct To Cell و یک گوشی سامسونگ عادی بدون هیچ‌گونه تغییر خبر داد. t.me/DigitalTransformation4all

تا شاید اتفاق نیفتد از این به بعد ... یک گروه هکری با نام APT IRAN با انتشار تصویری از صفحه مکاتبات نامه‌های سیستم چارگون گفته به این سامانه نفوذ کرده است. در روزهای اخیر پلیس فتا با ارسال پیامکی به کسب‌وکارهای فعال در اتوماسیون اداری چارگون هشدار داده است تا در اسرع وقت اینترنت این سیستم را قطع کنند. ظاهرا این هشدار به دلیل کشف آسیب‌‌‌‌‌‌پذیری بحرانی در سیستم اتوماسیون اداری بومی چارگون، داده شده است. در این پیامک آمده است: «با توجه به آسیب‌‌‌پذیری بحرانی کشف‌‌‌شده در سیستم اتوماسیون اداری بومی چارگون، ضروری است به قید فوریت نسبت به قطع و جداسازی سیستم اتوماسیون از بستر اینترنت اقدام شود. » بازهم تشکر از پلیس فتا که اطلاع رسانی رو انجام دادند. امیدواریم که مسئولین آی تی قبل از هکر ها دست به کار شده باشند. t.me/DigitalTransformation4all

از طلا بودن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید ... چند وقت قبل بود که قوه قضائیه سخن از هوشمند سازی کلیه زیر ساخت های خود را داد و البته چند روز پیش خبر هک کلیه پرونده های قضائی چند سال اخیر بود که رسانه ای شد. اگر امکان امن سازی سامانه ها را ندارید، دوستان مرحمت کنند ما را به همان سیستم سنتی سابق برگردانند. t.me/DigitalTransformation4all

همچنین قانون امنیت حریم شخصی به دقت مشخص می‌کند که سه نقش بالا چه حقوق و تکالیفی دارند. مثلا نگهدارنده داده اجازه دارد چه داده‌ای از فرد را برای چه کاربردی و تا چه زمانی نگهداری کند و تحت چه ضوابطی آن را در اختیار اشخاص ثالث قرار دهد. در بسیاری کشورها دریافت اطلاعات تحت پوشش این قانون، بدون مجوز از نهاد مسوول جرم است. یعنی شما نمی‌توانید یک فرم دست مردم بدهید و از آنها بخواهید مثلا کد ملی و شماره موبایل و نام خود را در آن بنویسند و پایش را امضا کنند مگر اینکه مجوز گرفته باشید. اما در ایران می‌بینیم که چنین کاری چقدر رایج است و کسی هم نظارتی ندارد. همچنین قانون باید حق امحا را هم به رسمیت بشناسد. یعنی مالک داده حق دارد از نگهدارنده داده بخواهد داده شخصی او را از روی سامانه‌های خود پاک کند. مثلا اگر شما یک اپلیکیشن را از روی گوشی خود پاک کنید حق دارید از آن اپلیکیشن بخواهید سابقه کاربری شما را پاک کند. در عین حال قانون برای برخی داده‌ها که ممکن است در فرآیندهای قضایی و حقوقی کاربرد داشته باشند مدت معینی را برای نگهداری معین می‌کند. نکته بسیار مهمی که در قوانین حمایت از حریم شخصی و محرمانگی داده در کشورهای مختلف وجود دارد، جرم‌انگاری کوتاهی در حفاطت از داده‌هاست. یعنی مثلا اگر داده متعلق به یک فرد که در پایگاه داده یک شرکت خصوصی نگهداری می‌شده به‌دلیل کوتاهی آن شرکت افشا شود، هم خود مالک داده امکان شکایت و طلب خسارت دارد و هم نهادهای ناظر می‌توانند از آن شرکت شکایت کنند. به همین دلیل اغلب شرکت‌ها و موسسات خصوصی و دولتی اصلا تمایلی به نگهداری داده غیرضروری ندارند؛ چون مسوولیت آنها را افزایش می‌دهد و ممکن است بعدا برایشان دردسر شود. این را مقایسه کنید با ایران که هر کسی هر اطلاعاتی را که دلش می‌خواهد، می‌گیرد. متاسفانه نهادهای دولتی ما شهوت گردآوری داده دارند. دیده‌ایم که ادارات دولتی اصرار دارند تصویر کارت ملی و اطلاعات هویتی افراد را ذخیره کنند یا سازمان مالیاتی اصرار دارد اطلاعات بانکی افراد را فارغ از اینکه تخلفی کرده باشند آن هم بدون حکم قاضی از بانک‌ها دریافت کند؛ اما اگر اطلاعات بانکی مؤدیان افشا شود، هیچ قانونی نهاد مالیاتی را وادار به پرداخت جریمه و خسارت نمی‌کند. در افشای اطلاعات قضایی هم این وضعیت حاکم است. واقعا افراد چگونه می‌توانند بابت سهل‌انگاری رخ‌داده در قوه قضائیه به خود این قوه شکایت کنند؟ اگر به واسطه این افشای اطلاعات خساراتی متوجه افراد شود چه کسی این خسارات را پرداخت خواهد کرد؟ متاسفانه قوانین فعلی از چنین درخواستی حمایت نمی‌کنند. مدتی پیش که اطلاعات کاربران برخی استارت‌آپ‌ها افشا شده بود، اطلاعاتی که به مراتب اهمیت کمتری هم داشت، قوه قضائیه و نهادهای دولتی مدعی برخورد با آن استارت‌آپ‌ها و جبران خسارت کاربران بودند. حالا آیا قوه قضائیه حاضر است همان رویه را درباره خودش اجرا کند؟ آیا دولتی‌ها همان شدت و حدتی که در برخورد با بخش خصوصی دارند، در مواجهه با خودشان هم نشان می‌دهند؟ اساسا تمرکز در نگهداری داده خطرناک است. در گذشته‌ که داده‌ها کاغذی بودند این مشکل وجود نداشت؛ اما امروزه که اغلب اطلاعات دیجیتال هستند و انتقال و کپی کردن اطلاعات خیلی ساده‌شده مساله تمرکز داده هم خطرناک‌ شده است. معمولا تلاش می‌شود تا جای ممکن همه داده‌های شخصی مردم یا کاربران در یک نهاد نگهداری نشوند که اگر آن نهاد هک شد، همه چیز منتشر نشود و همه سرویس‌ها از کار نیفتند؛ اما در ایران برعکس است. همه دوست دارند در خودشان تمرکز ایجاد کنند. بانک مرکزی دوست دارد همه داده‌های حساب‌ها و تراکنش‌ها را در شرکت‌های زیرمجموعه خود‌ تجمیع کند. بیمه مرکزی هم همین کار را می‌کند. قوه قضائیه و تامین اجتماعی و پلیس و ثبت احوال و بقیه هم دوست دارند همه داده‌ها را درون خودشان نگهداری کنند. این تمرکز فقط کار هکرها را ساده می‌کند. در عین حال مشکلات فنی هم وضعیت را در نهادهای دولتی بدتر کرده است. وضعیت زیرساخت‌های فنی نهادهای دولتی بسیار بد است. به‌دلیل محدودیت‌ها و کنترل‌ها عموما افراد متخصص تمایلی به کار در بخش دولتی ندارند. ضوابط و قوانین ناکارآمد و بدقولی دولت در پرداخت تعهدات هم باعث شده به ندرت شرکت‌های خصوصی معتبر تمایلی به همکاری با سازمان‌های دولتی داشته باشند. محدودیت‌های بودجه‌ای و چالش‌های ناشی از تحریم هم وضعیت را بدتر کرده است. ما نیازمند قانونی هستیم که داده‌های شخصی را تعریف کند، مسوولیت‌ها را مشخص کند، کوتاهی را جرم‌انگاری کند و به مردم امکان بدهد اگر به واسطه این کوتاهی خسارتی متوجه آنها شد بتوانند از مقصر، بدون تبعیض میان بخش خصوصی و دولتی، شکایت کنند. منبع: روزنامه دنیای اقتصاد شماره روزنامه: ۵۹۵۷ تاریخ چاپ:۱۴۰۲/۱۲/۷ شماره خبر: ۴۰۴۹۱۴۸ t.me/DigitalTransformation4all

معضل هک داده‌های شخصی تقریبا هفته‌ای نیست که خبر هک شدن یک سامانه خصوصی یا دولتی منتشر نشود و در پیامد آن، بخشی از اطلاعات محرمانه دولتی یا داده‌های خصوصی مردم روی اینترنت در دسترس نباشد. اما نفوذ اخیر در سامانه دادگستری و افشای اطلاعات میلیون‌ها پرونده قضایی هم از حیث گستردگی اطلاعات و هم از نظر حساسیت آنها چنان اتفاق بزرگی است که قابل مقایسه با هیچ‌کدام از حملات پیشین نیست. اغراق نیست اگر بگوییم وضعیت امنیت اطلاعات شهروندان اکنون به یک مساله امنیت ملی بدل شده است. شخصا اطلاعات پرونده‌های مختلفی را که از صحت آنها اطمینان دارم در اطلاعات افشاشده یافته‌ام و افراد زیادی را هم می‌شناسم که چنین تجربه‌ای داشته‌اند. آنچه را که می‌شود دید، چگونه می‌شود انکار کرد؟ تکذیب‌ این قبیل موضوعات ضمن آنکه به اعتماد جامعه لطمه می‌زند، موجب نادیده‌انگاری نقص‌ها و دست‌کم گرفتن ابعاد بحرانی می‌شود که در حوزه امنیت داده‌های شهروندان با آن روبه‌رو هستیم. در سرمقاله ۶مهر امسال روزنامه «دنیای‌اقتصاد» به تفصیل توضیح دادم که چرا مساله امنیت داده‌های شخصی یکی از موانع مهم توسعه اقتصاد دیجیتال در ایران است. در این فاصله حملات متعددی چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی رخ داده و هیچ تغییری در نحوه مواجهه ما با این مساله ایجاد نشده است. درباره ابعاد فنی و عملیاتی این حملات می‌شود مفصل صحبت کرد؛ اما مشکل اصلی کماکان فقدان قانونی است که از داده‌های شخصی مردم حفاظت کند. متاسفانه به‌دلیل بی‌اعتمادی به کیفیت فرآیند سیاستگذاری و نگرانی از اینکه نکند چنین قانونی به جای آنکه به حمایت از کاربران بپردازد به ابزاری برای محدودیت بیشتر بدل شود، اکوسیستم اقتصاد دیجیتال هم در مطالبه چنین قانونی مردد و بی‌میل است. اما اتفاقات اخیر نشان داد حتی یک قانون بد، بهتر از بی‌قانونی فعلی است. این قانون باید حداقل تکلیف دو چیز را مشخص کند. اولین موضوع، تعریف داده‌های شخصی است. در قوانین مشابه در کشورهای مختلف، فهرست داده‌های شخصی برای انواع اشخاص حقیقی و حقوقی به روشنی و وضوح احصا شده و مصادیق و روش‌های تفسیر هم معلوم شده است. دومین موضوعی که این قانون باید مشخص کند، نقش‌ها و مسوولیت‌هاست. معمولا قانون حداقل سه نقش زیر را به رسمیت شناخته و برای هر یک مسوولیت‌ها و تکالیفی تعیین می‌کند: ۱- مالک داده، یعنی شخصی که داده مورد نظر متعلق به اوست؛ مثلا اطلاعات سلامت یک شخص متعلق به خود اوست. گاهی تعریف این نقش پیچیده می‌شود. مثلا داده‌های حساب بانکی یک مشتری قطعا متعلق به آن مشتری است؛ ولی اگر بانک با الگوریتم خود این داده‌ها را پردازش و اعتبار مالی آن مشتری را تعیین کرد، ممکن است این داده جدید به بانک تعلق داشته باشد. این پیچیدگی‌ها را همین قانون تعیین تکلیف می‌کند. ۲- نگهدارنده داده، یعنی کسی که داده‌های اشخاص دیگر را در سامانه‌های دیجیتال یا پرونده‌های کاغذی یا هر شکل دیگری نگهداری می‌کند. خیلی از سازمان‌ها داده‌های متنوعی را نگهداری می‌کنند که مالک آن نیستند. مثلا اطلاعات سلامت یک فرد اگرچه روی سامانه‌های بیمارستان یا آرشیو پزشکان نگهداری می‌شود، اما مالک خود شخص است و بیمارستان و پزشک نقش نگهدارنده داده را دارند. اطلاعات قضایی افراد هم متعلق به خود آنهاست که روی سامانه‌های قوه قضائیه نگهداری می‌شود. ۳- شخص دارای دسترسی به داده، یعنی شخص ثالثی که طبق قانون یا با اجازه مالک داده می‌تواند به داده‌های او دسترسی داشته باشد. این دسترسی ممکن است بر اساس قانون باشد. مثلا قانون به ادارات مالیاتی یا پلیس یا دادگاه اجازه می‌دهد در شرایط مشخصی به اطلاعات شخصی افراد دسترسی داشته ‌باشند. در همه کشورها این نوع دسترسی‌ها بسیار کنترل‌شده و محدود هستند. مثلا در آمریکا دسترسی ادارات مالیاتی به داده‌های شخصی کاربر فقط با حکم قاضی شدنی است و اداره مالیات نمی‌تواند مستقیما به بانک نامه بزند و اطلاعات شخص را بخواهد، بلکه باید قاضی را متقاعد کند که دسترسی به این داده در فرآیند رسیدگی مالیاتی ضرورت دارد و فرد هم در خوداظهاری آن کوتاهی یا تخلف کرده است و سپس از قاضی مجوز دسترسی بگیرد. البته خود مالک داده هم می‌تواند به اشخاص ثالث اجازه دهد به داده او دسترسی داشته باشند. مثلا شما می‌توانید به بانک اجازه دهید اطلاعات بانکی شما را با شرکت لیزینگ به اشتراک بگذارد تا بتوانید از تسهیلات آن بهره‌مند شوید. این یکی از مصادیق بانکداری باز است که از مهم‌ترین روندهای نوآوری در صنعت بانکی در جهان است. این نوع دسترسی‌ها در اقتصاد دیجیتال بسیار رایج است؛ اما قانون هم به‌شدت آنها را کنترل می‌کند.

تعاریف تحول دیجیتال به طور کلی تعاریف مختلفی از تحول دیجیتال ارائه شده که به بخشی از مهم¬ترین تعاریف نویسندگان اشاره شده است: • تحول دیجیتال به کارگیری از فناوری‌های دیجیتال جدید مانند رسانه‌های اجتماعی، فناوری تلفن همراه، تجزیه و تحلیل، دستگاه‌های تعبیه‌شده جهت پیشرفت‌های عمده کسب‌وکار از جمله افزایش تجارب مشتری، عملیات ساده یا مدل‌های تجاری جدید است. Fitzgerald et al. (2014, p. 2) • تحول دیجیتال استفاده از فناوری برای بهبود عملکردهای اساسی و دسترسی شرکت ها است. Westerman et al. (2011, p. 5) • دگرگونی دیجیتال، هم‌سویی مجدد یا سرمایه‌گذاری جدید در فناوری و مدل‌های کسب‌وکار برای تعامل مؤثرتر با مشتریان دیجیتال در هر نقطه تماس در چرخه عمر تجربه مشتری است. Solis et al. (2014, p. 3) • دگرگونی دیجیتال اثرات ترکیبی چندین نوآوری دیجیتالی است که بازیگران جدید، ساختارها، شیوه‌ها، ارزش‌ها و باورهایی را ایجاد می‌کند که قوانین موجود در سازمان‌ها، اکوسیستم‌ها، صنایع را تغییر می‌دهند، تهدید می‌کنند، جایگزین می‌کنند یا تکمیل می‌کنند. Hinings et al. (2018, p. 53) • تحول دیجیتال یک شبکه سازی مداوم از تمام بخش های اقتصادی و انطباق بازیگران با شرایط جدید اقتصاد دیجیتال است. Bondar et al. (2017, p.33 • تحول دیجیتال یک تحول سازمانی است که فناوری‌های دیجیتال و فرآیندهای تجاری را در اقتصاد دیجیتال ادغام می‌کند. Liu et al. (2011, p. 1728) • تحول دیجیتال شامل تغییرات مرتبط با کاربرد فناوری دیجیتال در تمام جنبه¬های جامعه بشری است. Stolterman et al. (2004, p. 689) • تحول دیجیتال استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات است، نه زمانی که اتوماسیون بی اهمیت انجام می شود، بلکه در موردی که اساساً قابلیت های جدیدی در تجارت، دولت عمومی و در زندگی مردم و جامعه ایجاد می شود. Martin (2008, p. 130) https://t.me/DigitalTransformation4all

تحول دیجیتال، چیستی و مهم ترین تعاریف: تحول دیجیتال به شکل عام تحول در مدل¬های کسب¬وکار، فعالیت سازمان¬ها و فرآیندهای تجاری تعریف میشود. تحول دیجیتال زیر مجموعه بحث تحول سازمانی محسوب شده و تنها به نوسازی تکنولوژی محدود نمی¬شود بلکه به معنای مدرن¬سازی مشتریان، کارمندان، فرهنگ سازمانی و کلیه¬ی فرآیندهای تجاری است. در واقع تحول دیجیتال علاوه بر فرآیندهای عملیاتی کسب¬و¬کار، بر محصولات کسب¬و¬کار، ساختار سازمانی و نیز مفاهیم مدیریتی در سازمان، تاثیرگذار است. یکی از کارکردهای های اصلی تحول دیجیتال، تغییر در الگوهای مصرف است. تغییر در این الگو باعث تغییر در کل زنجیره بازار خواهد شد. توانایی جذب مشتری و دسترسی به اطلاعات سازمانی برای شرکت¬ها و نفوذ به مناطقی از بازار که شرکت تا آن زمان در آن فعالیتی نداشته از جمله مزایای تغییر در مدل مصرف کننده است. با این تغییر همه چیز از جمله اطلاعات، شرکت، مشتری و دستگاه¬های تلفن همراه همگی مانند یک زنجیره به یکدیگر متصل می¬شوند. امروزه با گسترش تکنولوژی و ابزارهای فن¬آورانه، تقریباً تمامی ابعاد زندگی بشر تحت تاثیر این مفهوم شده است. از این تحول به انقلاب نسل پنجم صنعتی نیز یاد می¬شود. انقلاب مذکور درصدد تحقق وعده¬های دیجیتال¬سازی پیشرفته، ذخیره و تحلیل کلان¬داده¬ها و تفویض عملیات به دست هوش مصنوعی است. این اتفاق چشم¬اندازهای نوظهوری را در اقتصاد کلان، صنایع، مدل¬های کسب¬وکار و حتی محیط زیست ترسیم نموده که در نهایت منجر به ارتقای زنجیره¬های ارزش خواهند گردید. https://t.me/DigitalTransformation4all

5 گام ساده برای تحول دیجیتال در پست های آتی سعی می کنم در خصوص مسیر تحول دیجیتال، مدل های متداول و چارچوب های رایج تحول دیجیتال به تفصیل با هم صحبت کنیم. t.me/DigitalTransformation4all

پنهان مکن ز آینه ، رخسار خویش را ... این روزها که بحث انتخابات داغ شده است، وضعیت اموال و دارایی های مسئولین، دریافتی هایی که در طی دوران مسئولیت از هر طریقی کسب کرده اند، وضعیت خانواده ایشان و ... از جمله اخباری است که دست به دست می شود. در هک اخیری هم از مجلس منتشر شد، لیست حقوق و دریافتی های نمایندگان مجلس وجود داشت که برخی آن را صحیح و برخی غیر صحیح می دانستند. من سه قانون اصلی که برای این موضوع پیدا کردم اینها بود: قانون رسیدگی به دارایی مقامات، مسئولان و کارگزاران جمهوری اسلامی ایران، مصوب ۱۳۹۴/۰۹/۱۴ قانون انتشار و دسترسي آزاد به اطلاعات مصوب ۱۳۸۷,۱۱,۰۶ قانون مجازات انتشار و افشای اسناد محرمانه و سری دولتی ، مصوب ۱۳۵۳/۱۱/۲۹ به نظر شما آیا این قوانین برای اطمینان از عملکرد صحیح مالی مسئولین در دوره مسئولیت کافی است؟ t.me/DigitalTransformation4all

خیلی دور، خیلی نزدیک ... در مصوبه جلسه نود و ششم شورای عالی فضای مجازی در خصوص امکان دسترسی به سکوهای خارجی، شورای عالی فضای مجازی تنظیم گران بخشی را موظف کرده تا برای ایجاد تنوع در سبد مصرف کاربران با سازوکارهای حکمرانی پذیر و با هدف رفع نیاز مردم، سکوها و خدمات پرکاربرد خارجی را که امکان ارایه خدمات در قالب پوسته برای آنها وجود دارد، شناسایی و شرایط فعالیت آنها را در داخل کشور فراهم کنند. - پی نوشت: علی رغم وجود سکوهای پیام رسان داخلی، هنوز سهم عمده ای از ترافیک کشور در شبکه های اجتماعی خارجی مصرف می شود. t.me/DigitalTransformation4all

تحول دیجیتال و انتظار از شرکت های خدمت محور کیفیت محصولاتی که یک شرکت خدمت محور ارائه می دهد مبتنی بر تجربه مشتری و ادراک او از بهره گیری از سرویس مورد نظر است. . بدین معنا که ادراک مخاطب و کیفیت درک شده، کیفیت محصول را تعیین می کند. وقتی دنیای پیرامون یک صنعت تغییر می کند طبعا بازنگری اساسی در مفاهیم و ابزارهای مورد استفاده در صنعت ایجاد می کند. توسعه دیجیتال شامل اینترنت اشیا، فرایندهای اتوماتیک، تجزیه و تحلیل داده ها، فضای ابری، محاسبات لبه و ... همگی باعث افزایش سطح انتظارات مشتریان بالقوه و بالفعل به ویژه نسل جوان یا نسل Z می شود. وقتی روندهای آینده، ابزارها و راه حل های مدرنی را در اختیار ما می گذارد تا با سهولت و کیفیت بالاتری خدمات خود را طراحی و عرضه کنیم، آن که از قطار پیشرفت جا بماند، محکوم به فنا و نابودی است. انتظارات مشتریان جوان از محصولات خدمت محور را شاید بتوان در چهار محور خلاصه کرد: سادگی: نسل جدید با عادت روزافزون بهره گیری از خدمات تلفن همراه هوشمند، انتظار سادگی فراتر از انتظاری از بیمه گر دارد. این نسل می خواهد بدون تکمیل فرم های طولانی(فرم بیمه زندگی یکی از بیمه ها حدود 70 سوال دارد)، بدون سردرگمی در منوهای مختلف و گیج کننده، همه کارها را به ساده ترین شیوه ممکن و با لمس چند آیکون یا صدور تعدادی فرمان صوتی انجام دهد. دسترس پذیری: شبکه تلفن همراه، اتصال مداوم به اینترنت باعث شده است که نسل جدید انتظار داشته باشند هر خدمتی را هر ساعتی از هرجایی در اختیار داشته باشند. سیستم های دیجیتال قیدهای مکان و زمان را کنار می گذارند و محصولات را در اختیار متقاضی قرار می دهد. یکپارچگی: مخاطبان نسل جدید حوصله ورود چند باره اطلاعات را ندارند و انتظار دارند سیستم ها، اطلاعات مورد نیاز را با اتصال به سایر سیستم فراهم آورند. به عنوان مثال وقتی شما یکبار از طریق گوگل احراز هویت می شوید، انتظار دارید در همه سایت ها بدون نیاز به ثبت نام کاربری و احراز هویت مجدد، بتوانید از خدمات و محصولات آن ها استفاده کنید. هوشمندی: مشتریان نسل Z انتظار دارند تا سیستم های خدمت محور، هوشمند باشند و با تحلیل داده های مشتری به نحو کنش گرا و پیش دستانه نیاز آن ها را تشخیص داده و تجربه ای شخصی سازی شده برای آن ها رقم زنند. سیستم باید بداند که به تناسب سبک زندگی و مبتنی بر مشخصاتی که از فرد دارد بهترین محصولات را به او پیشنهاد دهد، در موعدهای مختلف، نکاتی را به او یاداوری کند، برایش محصولی به تناسب نیاز او طراحی کند (اکنون اپراتورهای مخابراتی برای هرکسی به تناسب سطح نیازش بسته اختصاصی شامل حجم مشخصی از اینترنت، مکالمه و پیامک طراحی می کنند و با قیمت مناسب در اختیارش می گذارند) @DigitalTransformation4all

نسل z و تحول دیجیتال: هنگامی که از تحول دیجیتال در سازمان ها صحبت می کنیم، آنچه بیشتر به ذهن متبادر می شود استفاده از ابزارهای دیجیتال برای دسترسی سهل تر به مشتری با توسعه کانال های فروش است. مد امروز زمزمه مدیران سنتی آن است که تقریبا با ادبیات یکسان بر فهم بیشتر نسل جدید، نسل دیجیتال یا نسل زد (عناوینی که در رسانه ها به آن پرداخته می شود) تاکید دارند. وعده های رنگینی که در جراید و شبکه های اجتماعی بر سوق دهی خدمات ارائه شده از این شرکت ها به نیازها و خواسته های این نسل دلالت دارد. به عبارت دیگر سازمان ها راهکارهایی توسعه دهند تا افرادی که بیشتر اوقاتشان با نگاه به صفحه گوشی می گذرد و برای هر نیازی به آن متکی هستند، بتوانند از خدمات و امکانات ارائه شده از سمت بنگاه های سنتی استفاده نمایند. اما آیا تحول دیجیتال به معنای استاندارد خود در سازمان صرفا چنین معنایی دارد؟ آیا با تغییر و توسعه کانال های دسترسی به مشتری، تبلیغات درون اپس(Apps) به جای بنرهای خیابانی، نوتیفیکیشن های دیجیتالی به جای تبلیغات تلویزیونی، بازاریابی دیجیتال به جای فروش حضوری و .... می تواند به معنای تحول دیجیتال در سازمان باشد؟ آیا دیجیتالی شدن به معنای اتوماسیون و paperless بودن است؟ آیا به جای اینکه برگه ها و پرونده ها دست به دست بچرخد از یک سیستم گردش اسناد استفاده کنیم می توانیم بگوییم در حوزه دیجیتال پیشرفت های گسترده ای را تجربه کرده ایم و سازمان در حوزه دیجیتال متحول شده است؟ این ها سوالاتی است که برای داشتن فهم درست از تحول دیجیتال سازمان ها و ارائه خدمت دیجیتالی به مشتریان باید دانست. @DigitalTransformation4all

کاتولیکتر از پاپ ... امروز رئیس کل بانک مرکزی در همایش پیش بینی اقتصاد ایران در 1403 سهم پول نقد را در مبادلات جاری کشور حدود 2% اعلام کرد که تقریبا جزء پایین ترین نرخ های پول نقد در دنیاست. یعنی عموم مردم از کارت و حساب و الکترونیکی استفاده می کنند. اما سوال اینجاست که آیا این عدد بهینه است؟ آیا در صورت بروز مشکلات فنی که کم هم نیست، آیا حذف پول نقد از معاملات باعث بروز مشکلات برای سیستم نمی شود؟ اگرچه در تمام دنیا کاهش پول نقد در حال انجام است اما در این زمینه باید با حساسیت بیشتری گام برداشت. @DigitalTransformation4all

علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد ... خبر متواری شدن مالک کورش کمپانی در حالی دست به دست می شود که کلاه بردار بودن این افراد از همان روز اول هم تقریبا برای هر کسی که کلاس اول اقتصاد رو خونده باشه واضحه. (بحث پانزی گیم و ...) اما سوال اینجاست که با این همه پیشرفتی که سیستم های بانکی و مالیاتی در جمع آوری داده داشتند به طوری که 30 واریز کارت به کارت مشمول مالیات میشه آیا ورود این همه پول به حساب یه بچه 27 ساله برای کسی عجیب نبوده؟ همیشه باید اول یه عده متضرر بشن تا نهادهای نظارتی و قضائی وارد بشن؟ یعنی این همه داده هیچ کجا تحلیل نمی شن؟! پی نوشت: حدود 200.000 شاکی ، هر کدام 20 میلیون به عبارتی رقم کلاهبردای می شود: 4 هزار میلیارد تومان @DigitalTransformation4all

تحول دیجیتال چیست؟ مکینزی تحول دیجیتال را اینگونه تعریف می کند: تحول دیجیتال اتصال مجدد اجزای یک سازمان به یکدیگر با به کار گیری پیوسته فناوری با هدف ایجاد ارزش در سازمان است. تحول دیجیتال فرآیند توسعه قابلیت‌های سازمان مبتنی بر فناوری است که به سازمان اجازه می‌دهد به طور مداوم تجربه مشتری خود را بهبود بخشیده و هزینه‌های واحد خود را کاهش دهد و در طول زمان مزیت رقابتی را حفظ کند. منبع: مکینزی @DigitalTransformation4all

مقایسه سرعت اینترنت سه اپراتور تلفن همراه کشور بر اساس گزارش 45 سازمان تنظیم مقررات @DigitalTransformation4all