ریسمــان‌

ریسمان بچه که بودم به آسمون خیره می‌شدم و از خودم می‌پرسیدم: آدم فضایی‌ها کجان؟ جای دیگه‌ای هم آدم وجود داره؟ این جور زندگیِ ما برای آیندگانی که خیلی از ما متفاوتند چطور به نظر میاد؟ بزرگ‌تر که شدم توی تلاطمات زندگی از خودم می‌پرسیدم: چرا این اتفاق افتاد؟ چرا برای من؟ چرا اومد؟ چرا رفت؟ چرا داشتم؟ چرا ندارم؟ زندگی برام پازل به هم ریخته‌ای بود که من توش گم بودم. بزرگ‌تر شدم و دیگه زندگی اون دوران کودکی‌ای نبود که مرگ ازم خیلی خیلی دور باشه، می‌خواستم بفهمم سکّان کشتی زندگیم دست کیه و کجا می‌رم؟ شاید اسمش رو اتفاق، تصادف، شانس، قسمت و سرنوشت می‌ذاریم... اما من اسمش رو می‌ذارم ریسمان. ریسمان، همین تار و‌ پودهای به هم بافته‌ی لحظه‌های زندگی‌ست که تمام تکه‌های پازلِ من رو در همه‌ی اتفاقات زندگیم به هم متصل می‌کنه... آدم‌ها و اتفاقاتی فراتر از زمان؛ در گذشته و آینده، فراتر از مکان؛ در دور‌دست‌های غریب، فراتر از حواس؛ نشنیده، ندیده و تجربه نکرده‌... #ریسمان۱ @rismanash

اما من دلتنگ توام شعر می‌نویسم و واژه‌هایم را کنار می‌زنم که تو را ببینم #شمس_لنگرودی @rismanash

بی‌بی جانمان می‌گفت: «به قاعده حرف بزن. حرفِ دل، نان تنوری است؛ زود بیرون بیاید، خمیر است و وا می‌رود، دیر بیرون بیاید، سوخته است. وقت دارد حرفِ دل زدن. تصدقت.» #حامد_عسکری @rismanash

ادبیات، موزون ساختنِ کلام است یا در لفافه و به راز گفتن است؟ به هر طریق، هنرِ عقلِ سلیم در معتدل ماندن است. هنرمندِ عاقل چنان میزان می‌داند که پیامش به گوش همه نوایی می‌نوازد اما گوشِ محرم، بدون اتلاف وقت و ابهام، می‌شنود آنچه را باید بشنود. 🎶 @rismanash

✨✨ و هيچ كس جز خدا نمى‌تواند سختی‌هاى آن را برطرف سازد لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ نجم.۵۸ ✨✨ @rismanash

وقتی ۴ سال پیش من و بابا و فریبا قرار بود بریم کربلا و به خاطر کرونا نشد که بریم و بعد نخواستم که برم... وقتی دو روز قبل می‌تونستم برم مشهد و نخواستم که برم... وقتی به خاطر بارون مسیر کوهنوردی‌مون به سمت آرامگاه برادر امام رضا تغییر کرد ولی از فاصله‌ی چند متری برگشتیم، نشد و نخواستم برم... صبح امروزِ پر از دلتنگی، فریبا که خواست و شد، از کربلا می‌گه: بگو چی بگم از طرفت💔

گفتگوی #فاؤست و شیطان در نمایشنامه‌ی فاؤست از #گوته. با شیطان موافقم و در شگفتم که چگونه احساس عمیقِ درونی‌ام، چنین دقیق و موشکافانه توصیف شده. اما وقتی با مسئله‌ی مرگ و عشق مواجه شدم دریافتم، پاسخ نه در علم، هنر، تاریخ و طبیعت است بلکه این‌ها همه، جلوه‌هایی از عالمی گسترده‌تر، خیلی دور و خیلی نزدیک است. پاسخ در ″من″ است. «میانِ عاشق و معشوق هیچ حائل نیست تو خود حجابِ خودی حافظ از میان برخیز» #حافظ «بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست در خود بطلب هر آن‌چه خواهی که تویی» #مولانا فَإِنّي قَريبٌ «من نزدیکم» بقره ۱۸۶ ✨✨ @rismanash

تا من در این سرایم این در ندیده بودم کامروز پیش چشمم در بوستان گشادی #سعدی #طبیعت #باران @rismanash

تو دم به دم به یادی... #سعدی @rismanash

✨✨ إِنَّ اللَّهَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ «خداوند، قادر است که نشانه‌ای نازل کند؛ ولی بیشتر آنها نمی‌دانند!» سوره انعام آیه ۳۷ ✨✨ @rismanash

باران؛ تولدِ دوباره‌ی قطره‌های سفر کرده، استجابت دعایِ پایانِ انتظار کلامِ زلالِ عاشقانه میان زمین و آسمان، گشایش بابِ عشق و امیدِ توبه بارشِ خاطراتِ لحظه به لحظه در جریان مداومِ دلتنگی تنفس در اتمسفر حضورِ همیشه جان افروزت... 🌌🌧 @rismanash

در راه دیروز به فردا زیر درختی فرود می‌آیم در سایه‌اش برای لحظه‌ای کوتاه از زندگیم اندیشه‌کنان به راه خویش اندیشه‌کنان به مقصد خویش اندیشه‌کنان به راهی که پس پشت نهاده‌ام اندیشه‌کنان به تمامی آنچه در حاشیه راه رسته است: آنچه شایسته‌ی تحسین است نه بایسته‌ی تاراج شدن آنچه شایسته‌ی عشق ورزیدن است نه بایسته‌ی کج اندیشی آنچه شایسته‌ی به جای ماندن در خاطره است نه بایسته‌ی به سرقت بردن در راه دیروز به فردا زیر درخت زندگیم فرود می‌آیم در سایه‌اش برای لحظه‌ای از فرصتم. 🍃 مارگوت بیکل ‌@rismanash

«‏خوش است گنجِ خیالت در این خرابۀ ما...» 💫 مولانا @rismanash