𝐏𝐡𝐨𝐞𝐧𝐢𝐱🧝🏻‍♀️

لولوها چرا دیگه نمیان منو بخورن؟ نمی‌بینن چقد دیر میخوابم؟

یه چیزی که واقعا نمیتونم تحملش کنم؛ اینه که نادیده گرفته بشم. اگه سرت شلوغه، فقط بگو. اگه حال حرف زدن نداری، فقط بگو. اگه دیگه نمی‌خوای تو زندگیت باشم، بازم فقط بگو. تکلیفمو مشخص کن.

سخت پسند نیستم فقط تایپم کسیه که بهم حس سیف بودن بده.

همزمان که برای آینده کلی تلاش میکنم دلم هم نمیخواد فردا رو ببینم.

کل تصمیمات زندگیم بر پایه‌ی “عیب نداره میخندیم” بنا شده.

بزرگ‌ترین ایرادم اینه که به‌محض اینکه از چیزی دلخور بشم، توضیح نمی‌دم؛ فقط ساکت می‌شم و هی دور تر می‌شم و یهو دیگه منو نمی‌بینی.

من فعلا حالم خوب نیست؛ میشه دست از دوست داشتنم برنداری تا دوباره برگردم؟

تهش تبدیل به آدمی شدم که نه هیچکس می‌تونه خوبش کنه،نه از پا درش بیاره.

حالم مثل اون روزیه که ویدئوی سپهر بابا و بچه های کهریزک و واسه اولین بار دیدم.

اینا برای طناب دارشون دنبال گردن میگردن.

💔(:

امیدوارم صبح با خبر اعدامتون بیدار نشیم.

من زندگیم همینجوریش خیلی غمگین بود، تو نباید بهم امید الکی میدادی.