.pastel dream.

- over the garden wall .

فصل جدید جافکری منو دقیقا یاد کلاس انسان شناسی دانشگاه میندازه(رشته ام باستان شناسی بوده)

آدم هرچقدر هم یاد بگیره از یک جایی باید بره تو دل کار تا ببینه خب حالا یافته هاش کما به کار میان و چقدر میتونه به کار ببنده؛ پارسال همین موقع ها بود تقریبا من به یک تجربه همکاری با این که وسواس داشتم که بگم آره یا نه به تجربیات قبلی اکتفا کنم یا نه و برخلاف چیزی که خودم میخواستم با مشورت هایی که انجام دادم به اون همکاری جواب مثبت دادم و همون حس خوبی که به اون همکاری نداشتم درست از آب در اومد، امسال ولی خلاف این موضوع بهم ثابت شد، نه اشتباه نکنید من هنوز وسواسم رو داشتم و خدا میدونه این سری چقدر با خودم بالا پایین کردم که این بار جواب مثبت نده تو زخم خورده ای ولی اون روحیه ام که نمیتونه به ثابت بودن بسنده کنه و میگه تو هر تکنیکی برفرض هر کاری که حس میکنی تو هنر دلت میخواد یک ناخونکی بهش بزنی ببینی تو واسش ساخته شدی یا نه برنده شد و من جواب مثبت دادم و اون همکاری برخلاف روحیه زخم خورده ام بهم ثابت کرد نه نه ببین اشتباه نکن کارفرماهای خوب هم هستن(قطعا هستن) و فهمیدم که قطعا تو تا تو دل ماجرا و تجربه و کار نری هیچی دستگیرت نمیشه، نمیفهمی چجوری کار رو بلد بشی، چجوری رفتار کنی و از رفتار کارفرما تشخیص بدی این خوب و بد بودن رو، این که اذیتت خواهد کرد یا چی.