𝙈𝙮 𝙗𝙤𝙤𝙩𝙝.

زَخم، نه برایِ رنج دادن، که برایِ یادآوری است؛ «که تو زیسته‌ای، جنگیده‌ای، و‌ هنوز ایستاده‌ای.»

‏دقیقا رو اون نقطه از بزرگسالی وایسادم که هیچوقت نمیخواستمش.همه چی منطقی، پر از مسئولیت و مراعات.

‏نوشته بود" اکنون بنظر می‌رسد که صبور تر شده‌ام، اما چراغی در وجودم خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند..."

صبر میکنم تحمل میکنم چون روزای خوبی پیش رومه

واقعا واقعا دلم میخواد تنها باشم خستم

توعم شاخ شدی

مادرجندگی نیست، سبک زندگیته.

زندگی بهت یاد میده احساساتتو بکنی تو کو❎ت