4 870
المشتركون
-1324 ساعات
-457 أيام
-29530 أيام
أرشيف المشاركات
4 868
اون موقع که دانشجوها تو شهر غریب رفته بودن اعتراضات و تو دانشگاه هم جمع شده بودن شما کجا بودی؟
4 868
همچین هم میفرمایید بعد از عمر بدبختی میخوام زندگی کنم که انگار بدبختی هاتون تموم شدن.
4 868
دوما، کسی برای ولگردی لازم نیست چندصد کیلومتر پاشه بره یه شهر دیگه. همین خودش کاملا دیدگاه شما رو برای من روشن کرد.
4 868
اولا که کسی نگفت با دانشگاه رفتن غم کسی از بین میره...شما اگه یک مقدار آگاهی داشته باشی میدونی که هر سمت تاریخو که ببینی دانشگاه یه قسمت از تغییرای بزرگ بوده.
4 868
https://t.me/simbalious/49849
شما تو خونه و هر جای دیگه ای هم همچنان عضوی از جامعه هستی. غم و غصه ای هم که با یه دانشگاه رفتن حل میشه اسمش غم نیست، حوصله اتون سر رفته.
منم میخوام بعد یه عمر بدبختی زندگی کنم. نکه بخاطر اینکه بعضیا دوست دارن به بهانه دانشگاه از خونه بزنن بیرون برن ولگردی بمیرم.
4 868
اگه قرار باشه بمیرم میخوام به عنوان یه عضو جامعه بمیرم به جای اینکه تو خونه بمونم و از فکرو خیال و غم بمیرم.
4 868
Repost from انجمن علمی جامعهشناسی دانشگاه تهران
در این روزهای تلخ، همهی ما سوگوار جانهای عزیزی هستیم که در دیماه تاریک ۱۴۰۴ از دست دادهایم. با همهی خستگیها و سوگواریها اما، بدنهی دانشجویی ایران هرگز خاموشی نمیپذیرد. دستور کار روشن است: سوگواری میکنیم، ولی عقب نمینشینیم. هیچچیز را از یاد نمیبریم و با تنها سرمایههایی که داریم، زندگیها و جمعهایمان، بیوقفه و قدمبهقدم به مقاومت ادامه میدهیم.
قدم اول مراقبت از خانهمان، دانشگاه، است. زمزمههایی دربارهی مجازی شدن کلاسها در ترم آینده به گوش میرسد، درحالیکه آموزش حضوری حق مسلّم ماست. دانشگاه خانهی دانشجویان است و ما از خانهمان پا پس نمیکشیم. اجازه نمیدهیم شعلهی دانشگاه خاموش شود. برای سوگواری و هر کنش دیگری، به کنار هم بودن در دانشگاه نیاز داریم؛ قدرت ما در جمع بودن است.
ما بهجد در برابر هر تصمیمی برای برگزاری مجازی کلاسهای ترم پیشرو ایستادهایم. از همهی دانشجویان، استادان، پژوهشگران و همهی آنها که دل در گرو علم و دانشگاه دارند دعوت میکنیم به کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاسهای دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴–۰۵» بپیوندند:
http://karzar.net/287212
@tehransociology
