02:08

‌ ظاهراً خیلی زندگی رو دوست داشتم که اونقدر برای زنده موندن تلاش کردم. اینکه قبل از بدنیا اومدن، حین بدنیا اومدن و حتی چند بار بعد از بدنیا اومدن؛ چندین بار تا پای مرگ رفتم اما الان اینجام؛ اینو ثابت می‌کنه. نمی‌دونم که اگر چیزی از آینده می‌دونستم براش تلاش می‌کردم یا نه. ولی خب جذابیت زندگی به همینه که هیچی ازش نمی‌دونی و براساس غریزه، تازه براش تلاش هم میکنی. بهرحال امیدوارم تهش اونقدری قشنگ بشه که ارزش اون همه تلاش غریزی توی نوزادی و این همه تلاش ارادی توی بزرگسالی رو داشته باشه. ‌

قدیما یه رسمی داشت اینجا یه آهنگ رندوم میفرستادی، یه آهنگ رندوم می‌گرفتی بیاید زنده‌اش کنیم

پیام هاتونو همونجا میخونم و پاسخ میدم

من آدم ایده آلیستی هستم. قبلا بیشتر بودم و الان چند ساله که داره از شدتش کم میشه ک خب علتش جبر زندگیه. هرچند ناراحتم ک زندگی می‌تونه مچمو بخوابونه ولی چاره ای نیست. یک سالی هست ک دارم ب سختی هایی ک بقیه میکشن نگاه میکنم تا از ایده آلیست بودنم کم بشه

شما برای اینکه توقعاتتون از زندگی و کمبودهاتون باعث رنجش ذهنی‌تون نشه چیکار میکنین؟

امممم بنظرم بیاید رندوم حرف نزنیم بیاید یه مشورتی بگیرم ازتون

گپی بزنیم دوستانه و شبانه

Dreamland; At the Clouds, On the Mountain

Shades, Lights, The Horizon, The Sky

Clouds, Height #Ardabil | Iran & Azerbaijan Border Jul 24

Towers in The End of the Time