هنوز نمی‌دانم‌‌ | الهه افشار

چیز زیادی نمی‌خواستم من که چیز زیادی از این دنیا نمی‌خواستم. من تمام کودکی‌ام را عشق ورزیده‌ام. و دوست داشتم تمام آدم‌ها را... حتا آن هنگام که تلخ‌گویی‌هایشان مرا می‌آزرد. هنوز هم آدم‌ها را با یک سلام می‌بخشم و فراموش می‌کنم که همین دیروز با من چه کرده‌اند... من! منی که برای تمام پرنده‌های مهاجر دست تکان داده‌ام من، همان کودکی‌ام، که بازگشت پرستوها را پای کوفته‌ام و هر روز به میزبانی‌شان به بام خانه جهیده‌ام و از شوق به هوا پریده‌ام... من که چیز زیادی از این دنیا نمی‌خواستم... مرا، تنها گرمای دستی که به صداقت دستم را می‌گرفت و به‌نجوا در گوشم می‌گفت «نترس! من اینجام» کافی بود... آه! ای حسرت همیشگی... ای رویای دست‌نیافتنی و ای آرزوی محال در میان آدمیان روزگار... تو کجایی؟! نویسنده و گوینده: حمید ضیایی 🖋️ حافظه‌ی کوتاه مدت درخت ✅با همین آدرس در تلگرام، ایتا و بله می‌توانید مرا دنبال کنید: 🆔@h_ziaee46