-سَمفــونـیمُـردِگـان
الذهاب إلى القناة على Telegram
189
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-17 أيام
-12130 أيام
أرشيف المشاركات
خون از دستانِ لرزانش سرازیر بود.
بلند تر از همیشه مینواخت؛
رعشِ کلاویه های پیانو به آسمان می رسید.
باران و رَعد حال پس زمینه ای برای نواختنش بود که وحشیانه میبارید و میبارید،
او می نواخت؛ درد هایش جیغ میزدند.
او می نواخت؛ افکارش درهم می شکستند.
او می نواخت؛ درحالی که دگر آرزو معنایی نداشت.
می نواخت؛ انگار مدتهاست که روحش را از دست داده بوده باشد.
حال با روحی در لا به لای کلاویه ها همانند شبحی سرگردان میرقصید. او کالبدی از جنس موسیقی بود.
ناگهانفهمیدچهزندگییکنواختیدارد.
هیچچیزجالبیدرزندگیاشاتفاقنیفتادهبود.
اگراززندگیاوفیلممیساختند،
یکیازکمخرجترینفیلمهایمستندمیشد
کهاحتمالاوسطهایآنآدمخوابشمیگرفت.
کسیکههمزمانهمباارادهترینادمدنیاست
همازتنبلیخداامازشناامیدشده؟intp.
تنممانندکهکشانیمشکیرنگ؛
دردهابهشکلستارهنقطهبهنقطهتنمرا
نقاشیکردهاند.
منمنزویبودنمودوستدارم،کاملابازندگیم
وخودمکنارمیام؛هیچعلاقهایامندارم
ازمنطقهامنیکهتواتاقمدارمبیامبیرون.
Repost from N/a
𝑰𝒕 𝒉𝒂𝒔 𝒃𝒆𝒆𝒏 5 𝒎𝒐𝒏𝒕𝒉𝒔 𝒔𝒊𝒏𝒄𝒆 𝑰 𝒓𝒆𝒕𝒖𝒓𝒏𝒆𝒅 𝒕𝒐 𝒍𝒊𝒇𝒆
𝑨𝒏𝒅 𝒚𝒐𝒖 𝒕𝒂𝒖𝒈𝒉𝒕 𝒎𝒆 𝒕𝒐 𝒍𝒊𝒗𝒆...
Repost from N/a
𝟗:𝟒𝟗
𝟎𝟐/𝟒/𝟏𝟖
𝐀𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐨𝐨𝐧 𝐥𝐢𝐯𝐞𝐬 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐞𝐭 𝐨𝐟 𝐲𝐨𝐮𝐫
𝐞𝐲𝐞𝐬...
𝗗𝗮𝗻𝗶𝗲𝗹'𝗺
