-سَمفــونـیمُـردِگـان
الذهاب إلى القناة على Telegram
189
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-17 أيام
-12130 أيام
أرشيف المشاركات
Repost from هزارتو.
در فکر رفتنم،چون رفتن نیاز است
باید بروم..ازکنار آدمایی ک دوسشون دارم
باید بروم..از جایی که ب آن آمدم برای زندگی.
باید بروم..از خانه ای ک بوی خاک میدهد
رفتن نیاز است..
و در این رفتن هیچ خاطره،احساس،..
ب همراه نیست
رفتن نیاز است،چون ماندن بی فایده است
سنگ ها کنار بروید دلتنگ بغل خاکم..
Repost from آبیِپوسیده.
ستارهها رو چیدم، یکی یکی برای تو.
"حواست پیش منه؟"
صدام میزنه، یهو به خودم میام میبینم پنج دقیقه از وقتم مونده و تموم این مدت توی فکر بودم.
فکر؟ نه.
من با فکرام زندگی میکنم.
همین امروز صبح بود که چایی گذاشتم.
با انجیر خوردیم.
بعد پردهها رو زدم کنار ولی نور مشکی که خورد به صورتم چشمام سیاهی رفت و دوباره توی اون مرداب آبی بیدار شدم.
وقت ناهار بود.
یه چیزایی بودن روشون نوشته بود برای آبی. و من خوردمشون.
دستپخت خودم بود. مثل همیشه تلخ بود.
دوباره صدام میزنه.
وقتم تموم شده.
کارش همینه، پول میگیره و به من خیره میشه که چه جوری با نقطه سیاه روی دیوار حرف میزنم.
یه بار براش تعریف کردم چه جوری نقطه هه با من آبی شد، ولی باورش نشد.
یه کم دیگه اصرار میکردم احتمالا بستریم میکرد.
از پشت عینکش داره نگام میکنه. منتظره برم بیرون.
شال و کلاهمو میپوشم و میرم.
بارون میاد.
چتر نیاوردم. نخواستم که بیارم.
این روزا مگه کسی هم هست که از بارون فرار کنه؟
بارونو باید بغل کرد مثل فکرای من.
البته فکرام فقط برای خودمن.
یه صندوقچه خریدم گذاشتم رو طاقچه.
فکرا رو ریختم روش درشم قفل کردم.
کلیدشم قورت دادم تا یه وقت بازش نکنم.
البته چی بگم، خودشون از لای جرز لای دیوار وارد خونهم میشن.
فکرن دیگه، اگه در به در دنبالم نبودن که وضعم این نبود.
راستی بهت گفتم که فکرام هنوز پیشمن؟
گفتم نه؟
چقدر تکراری شدم .
