روزگار سبز🍃

میگه: با وجود این، اولین بوسه‌ای که براش اجازه گرفتیم، به اندازه نصف بوسه‌های مدتها پیش مزه نداشت. میگم: اجازه بگیری مزه‌ش می‌ریزه خیر تو کار یهوییه🌝

بابا یه عکس داشت کنار دریای خزر، روی اسکله سنگی انزلی، مه بود و سنگ و دریا. وقتی عکس رو ازش گرفتم بهش گفتم اسم عکست میشه «پیرمرد و دریا». بابا فوت شده. خیلی ساله. خیلی ساله داستانی در موردش نداره. به بابا نگاه می‌کنم که پیر شده و پر از حسرته. به بابا نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم نمی‌خوام مثل بابا داستان‌هام یادم برن. نمی‌خوام یادم بره که بلد بودم بنویسم، که کلمه‌باز بودم... کاش بابا بود تا درباره‌ش می‌شد بنویسم. کاش دوباره کلمه‌ها توی سرم می‌رقصیدن... بابا توی خوابم «کتاب پیرمرد و دریا بود» نمی‌دونم خواب بود یا دلتنگی؛ اما از خواب که بیدار شدم، بیشتر از همیشه به بابا فکر کردم؛ به حسرت‌هایی که اگر ننویسم، اگر نگویم، اگر زندگی‌شان نکنم، یک روز آرام‌آرام شبیه نبودن بابا پیر می‌شوند. #سهیلا_واله

روز دهم🖤

تابستان☀🍉

چاییِ روضه‌ی تو اشرف مشروبات است

ولی ترکیب چای روضه، صدای نوحه، بوی اسپند

سر تعظیم فرود می‌آورم برای حزنِ شریف و شیرینت🖤

و من پذیرفته‌ام که گاهی ممکن است، ما برای آدم‌ها فقط پناهگاهی باشیم، تا زمانی که یک خانه‌ی امن پیدا کنند و بروند...

گاهی به این فکر می‌کنم که اگه موسیقی، آغوشِ طبیعت و حضورِ دوستام توی دنیای کوچیکم نبود، تاب آوردنِ روزا چقد سخت‌تر می‌شد برام.

alone can be beautiful

تا میخوایم روانمون رو جمع کنیم به زندگی ادامه بدیم جنگ میشه!

یک خانهٔ چوبی در میان باغی پر از درخت و گل، تختی غرق در نور با پرده‌های نازک حریر، قفسه‌ای از کتاب‌ها، بوم‌های نقاشی، دفترها، قلم‌موها و جعبه‌های آب‌رنگ؛ و تو... تویی که هرگز قرار نیست اتفاق بیفتی. همهٔ این‌ها تمام چیزی‌ست که روح من در آن مستأجر است.