حـرف‌هایِ‌مَــــهاٰ

اینروزا هرچقدر هم سعی کنید باکیفیت باشید آدما با کیفیت چشمای خودشون شما رو میبینن

تو اما حالِ خوش وسطِ ناراحتیامی.

کاش یه کم سرتون تو زندگی خودتون بود، البته اگه زندگی‌ای داشتین که ارزش سر داشتن داشته باشه! مردم مثل شما وقت اضافه ندارن که بشینن دنبال دیگران. آدم بودن که سخت نیست، ولی خب بعضیا حتی زورشون میاد نقششم بازی کنن. شما حتی هنوز تو شناخت خودتون موندین!

‏شاید همیشه نباید برای آدما جنگید، گاهی باید دستاتو بذاری توی جیبت و تماشا کنی که کی داره بدون هاله ای از توقع میاد سمتت ...!

به محضی که شروع کنی به دوست داشتن خودت، دیگه برات فاقد اهمیت میشه که آیا آدما دوستت دارن یا نه!

و‌بخشی از وجود من تا همیشه، بابت نداشتن تو غمگین می‌ماند.

شما اون اشتباه رو انجام دادید نه به خاطر اینکه ناکافی،بزدل،خنگ و کم عقل هستید؛بلکه فقط یک انسانید و ممکنه اشتباه کنید‌. ما بعضی وقتا زیادی با خودمون بد تا میکنیم.

پس از مدتی چنان قلبت ترسیده می‌شود که با دیدن امیدی تازه به جای آنکه شاد شوی، وحشت می‌کنی.

سوگِ من از بین نرفت فقط زندگی شلوغ شد و من مجبور به ادامه دادن بودم.

‏من ناامیدم؟ من حتی مدت‌ها واسه چیز‌هایی صبر کردم که می‌دونستم هرگز اتفاق نمی‌افته.

تاریکی مطلقی که مال خودم باشه رو ترجیح میدم به اون نوری که به بقیه هم می‌تابه.

نه باید زودتر میفهمیدی و نه بهتر عمل میکردی، اون موقع فقط تا همون‌جا بلد بودی، همون هم کافی بود.

‏اگه معیار انتخاب دوست دخترت با زنت فرق میکنه، تو یه حرومزاده‌ای.

یا تغییر رو می‌پذیری‌و در مسیر درست قرار می‌گیری، یا در این نقطه می‌مونی و به دست مشکلات جوییده می‌شی.

ذهنم فکر می‌کنه باید همیشه راهی پیدا کنه، همیشه حل کنه، تحلیل کنه، بفهمه. اما خسته‌ست… چون بعضی چیزا فقط باید رد بشن، نه حل. بعضی سوالا جواب ندارن، و این خودش یه جور آرامشه، اگه باورش کنی.

+اسم اون مرحله از زندگی که بودن یا نبودن آدما دیگه برات اهمیتی نداره چیه؟ _شاید تنهاییِ عمیق باشه +نه،اسمش میشه سِر شدن،انگاری میشینی یه گوشه و به آدما نگاه میکنی، اگه خواستن برن درو براشون باز میکنی و بدرقشون میکنی اگرم خواستن بمونن بازم تو سکوت بهشون نگاه میکنی و این عجیب ترین و در عین حال جالب ترین نقطه ی زندگیته چون دیگه به معنای واقعی قوی شدی و خودتو از بندِ آدما نجات دادی.