𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

ولی باور دارم هرکسی تو زندگیش با یسری حقایق تلخ رو به رو میشه ،شاید کمی اذیت کننده باشه و اون شور زندگی در ما از بین بره، اما بعضی از تجربه ها برای تشکیل شخصیت و بلوغ هر کسی لازمن. "آگاه که بشی، دیگه دردش برات کُشنده نیست. "

فکر میکنم تا ابد قراره دلم برای اون دوره از زندگیم که انسانی خام بودم تنگ بشه، وقتی که هنوز عمق کثافط زندگی رو درک نکرده بودم دوره ای که انرژی لازم برای دوستی و مکالمات غیر ضروری و مختلف رو داشتم نه اینکه به جایی برسم که بین همه کانکتایی که بهم زنگ میزنن فقط تماس مامانمو جواب بدم. ، وقتایی ک مثل بیمارای پارانوییدی به همه شک نداشتم، وقتایی که فکر میکردم آدم بدا فقط تو فیلمان ،غافل از اینکه نزدیک ترین ادمایی که تو زندگیم بودن بهم یاد میدن ویلن های واقعی وجود دارن حتی بعضی وقتا خودمم میتونم یه هیولا بشم. برای وقتایی که فکر میکردم زندگی معنی خاصی داره نه اینکه روز به روز با بالا رفتن سنم به بی معنی و پوچ بودنش پی ببرم. برای وقتایی که زندگیم صورتی و قشنگ بود نه اینکه غباری خاکستری به شب و روزم رنگ بده.. وقتایی که گذشته و عذاب وجدان نصف شبا اذیتم نمیکردن و فکر و مسئولیت هام برای آینده باعث استرسم نمیشد. زمانی که از نبودن ادما تو زندگیم میترسیدم تا وقتی یروز انقد بی تفاوت شدم که خودم همونارو حذفشون کردم. اره بزرگ شدن این شکلیه. شاید نباید بیشتر از سنمون میفهمیدیم این زندگی از حالا به بعد همینه باید قبولش کنیم.

اعتبار آدم به صداقت،قابل اعتماد بودن و امن بودنشه.

حس میکنم در این حال که همه‌چیز سرجاشه، هیچ‌چیزی سرجاش نیست. حس میکنم هرچیزی که وجود داره، به شکل زشتی دراومده. حس میکنم هوایی که وجود داره سنگین‌تر و کثافت‌تر از قبل شده. آدما پر سر و صدا شدن و غیر واقعی.

یه وقتایی باید خودخواه باشی فقط به این فکر کنی که خودت چی میخوای و با چی خوشحال میشی بقیه رو بذار کنار.

مردم می‌گویند که درد کشیدن آدم را شریف و پاک می‌کند؛ این یک دروغ است؛ درد فقط آدمی را بی‌رحم می‌کند.

پیروزی عشق - سامرست موام

امشب از کنار کسی رد شدم که می‌دونستم رنگ مورد علاقش چیه آهنگای مورد علاقش غذای مورد علاقش ترس‌ها و حتی تاریک ترین رازهاش‌و می‌دونستم اما اون فقط یه غریبه بود.