𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

فهمیدم که من باید ناراحت باشم تا بنویسم، بدون ناراحت بودن نمیشه اینجا چیزی نوشت.

این عراقیای کصخل فکر کردن به خمینی فحش بدن ما بدمون میاد

امروز تولدمه" سر آغاز زندگی کسی که در وجودش: گم شدم، مجنون شدم، رها شدم، دیوانه شدم و شکستم. سر آغاز زندگی پر از اتفاق، اتفاقاتی که هنوز هم زخم هایش بر روی قلبم مانده. سر آغاز زندگی که طعم شیرینی‌اش هنوز از یادم نرفته... تولد برایم کلیشه ای بیش نیست! اما یاداور تک تک سال هایی که گذراندم چه بد چه خوب، چه شیرین و چه تلخ🦋. 2,February، 2024

عاشق وقتاییم که صورتت رو به سمت بالا می‌گیری و دونه‌های برف روی پوستت می‌شینه، لحظهٔ آب شدنش بخاطر گرمای گونه‌هام رو دوست دارم. خوشم میاد وقتی به یه زمین بزرگ و دست نخورده از برف نگاه می‌کنم. اونجا همه چیز صافه، سفیده، برق می‌زنه، یا اینکه همیشه وقتی شبانه می‌باره با دیدنش اکثراً تعجب می‌کنن. از شلوغی فراریم و همیشه برف اولین چیزیه که با خودش سکوت میاره. انگار پتو‌های پشمی و نرمی رو روی کل زمین پهن کرده باشی تا صدا کمتر بپیچه، انگار غار ناراحتیات رو با نقاشی پر کرده باشی. برف تنها پس زمینه از سکانس‌های خوشحال زندگیمه. تمام وقت‌هایی که عمیقاً خوشحال بودم، برف می‌بارید. در خاطرم نیست جایی مشغله فکری نداشته باشم و مثلا بارون بباره یا هوا آفتابی باشه. انگار از بچگی بهم گفتن اگه برف بیاد همه خوشحالن، می‌ریم بازی می‌کنیم، صبحش بیشتر می‌خوابیم، فرنی و دارچین می‌خوریم. دستکش‌های بتمنی‌ای می‌پوشیم که بخاطر جنسش هم خیس می‌شدن، هم دونه‌های برف به پرز‌هاش یخ می‌زد. دوتا جوراب، دوتا شلوار، گذاشتن کفش‌های خیس کنار بخاری و گز گز کردن انگشت‌ها تا چند ساعت.نیاز داشتم همه ی این حسا یکباره بهم تزریق بشه.

انگار یه بار بزرگ از رو دوشم برداشته شد.

بلاخره اولین برف امسالم رو دیدم.

“ رفتارت تغییر کرده “ آره تغییر کرده ببخشید که دیگه اونقدر احمق نیستم؟

من با زخم‌هام مشکلی ندارم چون بهم قدرت دادن که به جای تسلیم شدن ادامه بدم.

تا اطلاع ثانوی ویس نفرستید🫶🏻

دیگه مهم نیست ادما و حرفاشون وقتی عوض میشه باورا و رنگاشون