نارنیا

لایک دیگه به چی می‌خواین بگین ناقوس مرگ؟

‏اعدام در ملاءعام نشانه‌ی اقتدار نیست، اعتراف عریان به ترس از جامعه‌ای است که دیگر نمی‌ترسد. رژیمی که برای بقا محتاج نمایشِ مرگ در خیابان است، خیلی وقت است در برابر شجاعت این ملت شکست خورده. : Kazhal

کشتید. کشتید. کشتید. کشتید. باز هم یکی از مارو کشتید. باز هم من، تو، ما، زندگی رو کشتید. نوید ما رو کشتید. نوید زندگی رو.

میترسین. از تک تک ما میترسین.

باشد که هر قطره خونی که در راه وطن داده اید برایتان رودخانه ای در بهشت گردد.

دی ماه‌ هنوز تموم نشده، دی ماه هیچ‌وقت‌ تموم‌ نمیشه، وقتی بچه‌هاش‌ هر روز اعدام می‌شن.

خون با هیچی پاک نمی‌شه

خون که پاک نمیشه. میشه؟ میشه.

این کارخانه کارگرهایش را هم نمیخواهد. بی‌کارگر میکُشد.

دیروز مرگ. امروز مرگ. فردا مرگ.

برای مرگ که کارخانه اش را گرفته اند و خودکار میکشند.

اینجا مرگ سحرخیز است. سالهاست اولین خبرهای روزمرگی مرگ است. بهار، پاییز، تابستان و زمستان میشود. فرقی نمیکند. هنوز ابرهای خاورمیانه در گوش هایم زمزمه میکند، روز عزاست هرروز.

بنگرید ای اهلِ عالم بر اذان دیگری بر فرازِ دار می‌رقصد جوانِ دیگری .

من هر چند وقت ی‌بار:

امتحانام که تموم شد باید مقدار زیادی دوسم داشته باشین چون به نظر میرسه که دیگه دلم نمیخواد اینجا فعالیت کنم.

مامان میگه، درسته نمیتونم برات خوشحالی بخرم ولی میتونم برات بستنی بخرم=))

وای آخجون حمله

To disappear and never comeback.