تکست تلخ

وقتی یکی تو زندگیته دنبال بعدیاش نباش آفتاب پرست بودن عاقبت خوشی نداره ...!

وقتي پيامتون دير سين ميشه و دير جواب ميگيرين ديگه نپرسين مزاحمم؟ خودتون شعور داشته باشيد بفهميد كه مزاحميد

بعضيا یه جوری با سرعت عوض ميشن که انگار رمز دوم یکبار مصرفن

هلمر : هیچ مردی حاضر نیست، شرف و آبروی خودش را فدای عشق کند ! نورا : این کاری است که صدها و هزارها زن کرده اند ... 👤 هنریک ایبسن

پاداشِ هر بار در آغوش کشیدنِ تو انگار عذرخواهی دنیاست از من منی که تمام دردها را تحمل کرده‌ام... جمال ثریا

نمی‌‌توانم به تو بگویم دوستت دارم اما می‌‌توانم وقتی به خواب رفته‌‌اى در سکوت با لب‌‌هایم روی پیشانی‌‌ات بنویسمش تا انگشت‌های رویاهایت آن را بردارند .. ‌غاده السمان

به خوابـم بیا دل که نمی داند؛ رفته ای!

♥↝ حتی قربون صدقه رفتناشم فرق داشت با همه، نمی گفت عمرم، نفسم، عزیزم! صداش که می کردم می‌گفت: - جانم چشمام؟ این چشمام گفتنشم فلسفه داشت برای خودش... می گفت: - بی بی‌م همیشه بهم میگه چشمام، هروقتم ازش می‌پرسم چرا؟ میگه یه وقتایی،‌ هیچ فرقی نیست بین نبودن چشمای یه آدم و مُردنش... آدمی که مزه ی دیدنو چشیده باشه، چشماش اگه نباشه دنیاش تیره و تار میشه... طبیعیه که دیگه هیچی و هیچکسی رو نمی‌بینه، نمی تونه که ببینه! براش سخت میشه ساده ترین کارا، دلش همیشه تنگه، همه‌ش دلتنگ رنگ و نور و روشنائیه... آدمِ بینا، بدون چشماش خیلی چیزا کم داره... گاهی وقتا حتی خودِ زندگی رو! می‌گفت: - فدای چشمات برم چشمام! به سرت نزنه نباشی یه وقت... که اگه نباشی، دیگه نه شب می مونه برام، نه روز... همه ی زندگیم میشه نااُمیدی و دلتنگی و سیاهی! #طاهره_اباذری_هریس♥

يكم خودتون باشيد تموم نميشيد!!!

‏ما همه اونایی رو که دلمونو شکستن رو بخشیدیم رو سیاهیش بمونه برا خلوت خودشون ...

طعم بی تو بودن اینچنین است..... شوری اشک و تلخی انتظار!

هر جامیرے بی‌حوصلگے جلوتر از خودت اونجا لنگر انداخته...

کی گفته درد آدمو قوی می‌کنه؟ درد آدمو بی‌حس می‌کنه، روح آدمو می‌کشه ذوق آدمو کور می‌کنه، قلب آدمو سنگ می‌کنه؛ آدمو پیر می‌کنه!💔🚶🏻‍♀

دیدی بعضیا خیلی میخندن یهو هم ساکت میشن اینا از درون نابود شدن🥀😔💔

ما آدمها پر از حسرتیم برای اخرین بار هایی که فکرشو نمیکردیم قراره آخرین بار باشه... .

برایم یک غزل از خواجه ی شیراز میخوانی؟ دلم تنگ است، امشب یک دهن آواز  میخوانی؟ سرم را میگذاری روی زانوهات؟ در گوشم دوباره آخرین شعر مرا با ساز میخوانی؟ می اندیشم، (تمام عصرهایی که تو با لبخند دوبیتی های فایز را برایم باز میخوانی) . چه تصویری ست در ذهن تو از پرواز شاهین ها؟ که این پرپر زدن های مرا پرواز میخوانی؟ پانته آصفایی