ماوی

طریقِ عشق پرآشوب و فتنه است ای دل بیفتد آن که در این راه با شتاب رود

سلام عزیزِ من

سلام یاسمن

ز بختِ خفته ملولم، بُوَد که بیداری به وقتِ فاتحهٔ صبح، یک دعا بکُند؟

مونا

به رسمِ گذشته حافظ بخونیم؟ http://t.me/HidenChat_Bot?start=7473547865

هیچی قشنگ‌تر از باریدن بارونی که انتظارش رو نمی‌کشی نیست.

http://t.me/HidenChat_Bot?start=7473547865 حرف بزنیم.

چه‌ جورها که کشیدند بلبلان از دی به بوی آنکه دگر نوبهار بازآید حافظ

بدترین بودم برای کسی که من رو بهترین می‌دید، آسیب زدم به کسی که هیچ‌وقت رنجِ من رو نخواست و شکستم دلی رو که برای من می‌تپید. من آدمِ بدی نبودم، نه. که اگه برای من داستان این‌طوره، برای اون هم همین‌طوره... ما عاشق بودیم و ضعیف کنارِ دیگری. رنج بخشی از داستان عشقه. فقط باید دید آیا به قدری برات اهمیت داره که براش بجنگی، ببخشی و بگذری؟!

عاشقِ زن بودن و حساس بودن و ایرانی بودنم.

امسال درخت نارنگی شکوفه نداد، بار نداد، و برگ‌های زیادی رو از دست داد. اما هر وقت که نسیمی اومد، شاخه‌هاش به رقص در اومدن. درخت نارنگی هیچ وقت زندگی رو از خودش دریغ نکرد.

برای یه زنْ عشق، انتظارِ مردی رو کشیدن نیست، همراهی با پسری که مشتاقانه می‌خواد کنارِ تو مرد بشه.