.

بالاخره.

امیدوارم وقتی برگشتم با دلی پر از امید برگردم، نه با کوله باری از خستگی.

خدا شاهده من کنکورو بدم همه‌چی حل میشه.

من تموم شدم درس نه.

و سکوت جلوه‌ی بهتری برایِ درد بود.

من نمی‌دانم دیگران چه‌جورند. ولی من حس می‌کنم که نمی‌توانم مثل همه باشم. همه فکر می‌کنند و می‌توانند هروقت که بخواهند به چیز دیگری فکر کنند. من نمی‌توانم به چیز دیگری فکر کنم. من تمام عمر فکر می‌کنم فقط به یک چیز. این مکافات است. -فیودور داستایفسکی

بسوزد کنکور سوخت جانم.

می‌رسد غم های بی‌پایان به پایان، غم مخور.

دیگه چای هم دردی دوا نمیکنه.